Jitterbug'ın Koku Defteri

Demeter Fragrance Library

2012-01-09T07:11:00.003+02:00

Demeter Fragrance Library, ya da bazı ülkelerde kullanılan ismiyle, The Library of Fragrance.

Günlük hayatımızda karşımıza çıkan objelerin, mekanların, yiyeceklerin, bitkilerin ve hatta bazı diğer canlıların kokularını, önce en ideal halleriyle yeniden canlandırıp, sonra küçük parfüm şişelerine sığdıran New York'lu bir firma bu. İsminin hakkını kesinlikle veriyor; ürettiği 200'ün üstünde parfümle tam bir çağrışım kütüphanesi. Sayı böyle yüksek olunca, karşınıza parfüm olarak çıkmasını asla bekleyemeyeceğiniz şeyler de yelpazeye dahil oluyor. En garip çeşitlerden aklıma gelen birkaçını sizlerle paylaşıp bu stresli kısmı bir an önce atlatayım:

Lobster (Istakoz): Istakoz.
Funeral Home (Cenaze Evi): Stüdyoda çekilen bir cenaze sahnesinde oyuncuların havaya girmesi için filan kullanılabilir sanırım?
Earthworm (Solucan): Herhalde yaşayabileceğim en büyük kabuslardan biri, bu parfümü gerçekten güzel bulmak olur.

Şimdi gelelim eğlenceli kısma. Demeter'in birkaç parfümü, hiç çaktırmadan ülkemizdeki Gratis'lerde, kasaların hemen yanında bulunmaya başladı. Sorduğumda yeni çeşitlerin gelmesini beklemediklerini söylediler ama yine de takipte olmakta yarar var. Şu an bulunanları sayayım.

Baby Powder: Pudralı bir koku olduğunu söylememe gerek yok sanırım. :) Tam bir bebek pudrası kokusu, dolayısıyla temiz kokuların çoğu gibi bana ağır geldi.
Pure Soap: Yine amacına ulaşan, tertemiz bir sabun kokusu. Baby Powder'a göre daha hafif.
Honeysuckle: Mis gibi hanımeli.
Cannabis Flower: Esrar, kenevir çiçeği. Ben en çok bunu sevdim. Çiçeksi ve baharatlı, CK Be'yi anımsatan bir parfüm, kış için güzel bir seçenek. Yine de iş yerinde filan kullanıp hiç yoktan başımıza iş almamak lazım.
Salt Air: İlk koklayışta deniz kenarını hatırlatmasıyla kalbimi kazansa da, sonradan bu kokuyu tende veya kıyafet üzerinde beğenmediğimi fark ettim ben.
Vanilla Cake Batter: Evi pastane havasına sokan, anne eli değmiş kek kokusu.
Lavender: Kız-erkek kullanılabilecek lavanta kokusu.
Gin & Tonic: Hoş olanlardan biri. Drew Barrymore'un kullandığı söylenen parfüm.
Sex On The Beach: Kokladım, eylemi değil kokteyli anımsatıyor, rahatlıkla deneyebilirsiniz.

İlerleyen günlerde farklı Gratis'lerde yeni çeşitlere rastlarsam eklerim. Bu arada, ülkemize The Library Of Fragrance ismiyle girdiler. Bu tek notalı ve sade şişeli parfümler, minimalist oldukları kadar da minikler: 30 ml'lik şişelerde, oldukça uygun fiyatlara satılıyorlar. Eau de Toilette veya Eau de Parfum değil de Pick Me Up Cologne olarak geçiyorlar, dolayısıyla fazla bir kalıcılık beklememek gerek.

Parfümlerinin burnumuza hitap eden yönlerinden çok, parfümlerin ilham kaynaklarının günlük hayatımızda sahip olduğu rollerden bahseden eğlenceli de bir sitesi var Demeter'in. Örneğin Paperback isimli parfüme tıkladığınızda, bir yandan parfümü tarif ederken bir yandan da kitap tavsiye etmeden duramıyor. Buradan buyrun.

Gitmeden ünlülerle ilgili bir söylenti daha ekleyeyim: Demeter'in en sevilen çeşitlerinden biri olan Dirt'e Clint Eastwood ve Kate Moss çok düşkünmüş.

Şahsen en çok, Chai Tea, Crayon, Egg Nog, Maple Syrup, Play Doh, Snow ve Suntan Lotion'ı merak ediyorum!

Jean-Paul Gaultier Classique

2011-11-21T20:29:00.007+02:00

Birkaç gündür evde hasta hasta oturuyorum. Sıkıntıdan sürekli blog'uma sığınasım geliyor, ama onu da yapamıyorum. Çünkü:

1- Artık zar zor nefes alan burnumdan mı yoksa çatlarcasına ağrıyan beynimden mi kaynaklanıyor bilmiyorum, evdeki Hacı Şakir'in kokusu bana Chloé gibi gelir oldu. Pek güvenilir sayılmam.

2- Normalde bir parfüm yazısı yazarken o parfümü koklayıp dururum. Ama hastayken parfüm koklamanın solunum yollarını nasıl beter ettiğini daha önce birkaç kez gördüm.

Bugün bu durumu çözmeye karar verdim ve çareyi son dönemde en sık kullandığım parfümlerden birini konu etmekte buldum. Nasılsa kokusu her an hayalimde canlı, hatırlamama veya yeni çıkarımlar yapmama gerek yok!

Jean Paul Gaultier'in ilk parfümü olan Classique, 1993 yılında piyasaya sürülmüş. Yani ben dokuz yaşımdaymışım. Bu parfümün aile büyükleri arasında popüler olduğu dönemi hatırlıyorum. Barbie vazifesi görebilecek şişesine bayılmıştım. Kokusuna ise pek değil. Classique'de, JPG'in gelecekteki parfümlerine de az çok hakim olacak olan balonlu sakız kokusu net bir şekilde hissediliyordu. Ama buna baharatlar, nostaljik ve kadınsı birçok başka yön de eşlik ediyordu. Halbuki dokuz yaşındaki bir çocuğun gözünde, eğer balonlu sakız gibi kokacaksanız, tam bir balonlu sakız gibi kokmalısınız.

18 sene geçip gitti, ben de parfümerilerde JPG Classique şişesinin önünden geçip geçip gittim. Bir kez daha denemek nedense hiç aklıma gelmedi. Ta ki bu sene, ne zamandır görüşmediğim bir arkadaşımın evinde kalana dek. Banyoda, arkadaşımın annesine ait JPG Classique şişesini ve dibinde kalan turuncu sıvıyı görür görmez kendimce çok ilginç bir deneyim yaşadım. En son koklayışımda hiç hoşlanmadığım bu kokuyu hatırlayıp, daha burnuma götürmeden, sırf aklımdaki hatırasına dayanarak, bu parfümü ne kadar sevdiğimi anladım! Tekrar kokladığım bir parfüm hakkında fikir değiştirdiğim çok olmuştur, ama böylesi cidden ilginçti.

Tahmin edeceğiniz gibi kokladıktan sonra da elimden bırakamadım şişeyi.

Üst notalar: gül, anason, portakal, mandalina, armut likörü

Orta notalar: süsen, orkide, erik, zencefil, portakal çiçeği, ylang ylang

Alt notalar: misk, vanilya, amber

Her kategoriden notalar içeriyor, üstelik çoğu parfümün aksine, hiçbiri de laf olsun diye orada durmuyor. Yani ne çiçeksi yanı sönük kalıyor, ne meyveli, ne baharatlı, ne de tatlı. İlla sınıflandırmamız gerekirse, en iyisi oryantal bir parfüm deyip geçmek.

Biraz toparlamak istersek, parfüme karakterini veren notaların başında anason ve vanilyayı sayabiliriz. Anasonun nostaljik ferahlığıyla vanilyanın modası asla geçmeyecek tatlılığı birbirini ruh olarak çok güzel tamamlıyor. Diğer yandan ikisi de kolaylıkla ağır kaçabilecek, güçlü notalar. Mesela Jo Malone'nin Vanilla & Anise isimli, yine bu ikili üzerine kurulmuş olan parfümü bana hep iç bayıcı gelmiştir.

JPG Classique ise dengeye ulaşana kadar harmanlanmaya ant içmiş.

Baskın notalardan diğer ikisi, JPG'nin resmi sitesinde de vurgulandığı gibi, portakal çiçekleri ve gül. Gül yine işin nostalji tarafını üstlenirken, portakal çiçekleri en iyi bildikleri şeyi yapıyor, sıvının turuncu rengini anlamlı kılan bir canlılık getiriyorlar.

Son olarak da zencefil. Bu baharat JPG Classique'i iyince iç ısıtıcı bir kış parfümü haline getiriyor, oryantalliği konusunda da şüphe bırakmıyor.

Meyveleri de eklersek, ortaya başta bahsettiğim balonlu sakız ile tütsü karışımı hoş mu hoş bir etki çıkıyor.

Bu karışım çok beğeniliyor, beğenmeyenler tarafından ise genelde "fazla kadınsı" olmakla suçlanıyor. Benim de karşılaştığım en kadınsı parfüm olabilir belki, ama kullananın tenine yakıştığı sürece kesinlikle "fazla" bulmuyor, tersine zevkten dört köşe oluyorum.

Bu parfümden iki sene sonra da şu ünlü erkek parfümü Le Male piyasaya çıkıyor. Bana kalırsa güzelliğinin bedelini de klişe olmakla ödüyor. Classique'in neyse ki aynı kaderi paylaşmadığını, günümüzde kendisine rastlamanın bile çok kolay olmadığını düşünüyorum. Ayrıca 90'ların modasıyla ilişkisini hatırlayamayacağım ama, bugünü kasıp kavuran modern ile vintage kombinasyonlarına inanılmaz uyum sağladığını düşünüyorum.

Parfüm dünyasının belki de en sevilen şişesi: Jean Paul Gaultier, vücuda giyilen ilk giysinin parfüm olduğunu söylüyor ve parfümü bir giysi olarak gördüğünü vurgulamak için de, terzi mankeni figürünü seçiyor. Üstüne buzlu camdan bir korse giydiriyor. Ona göre korse, kontrolü değil, çözülebilirliği simgeliyor. Belki de bu yüzden, Classique'in yeni şişelerinde korsenin yarıya kadar çözülmüş ipleri var artık.

Jean Paul Gaultier Classique, Eau de Parfum ve Eau de Toilette olarak satılıyor, bana EDT hali kalıcılıkta da çarpıcılıkta da son derece yeterli geliyor.

Narciso Rodriguez For Her

2011-11-11T07:01:00.001+02:00

2005 yılında, ekşisözlük'teki çeşitli parfüm başlıklarında yazılarına rastladığım iki tatlı kullanıcıyla dostluk kurmuş, birbirimize parfüm tavsiyeleri vermeye ve aramızda parfüm yorumlamaya başlamıştık. En sevdiğim parfümlerden birinin CK Truth olduğunu öğrendiğinde, bu arkadaşlarımdan bir tanesi Narciso Rodriguez'i denememi tavsiye etmişti. Ve heyecanını öyle iyi yansıtmıştı ki, gerçekten ilk işim Narciso Rodriguez For Her'ü denemek olmuştu. O günden beri de en sevdiğim parfümlerin arasında çok yükseklerde kendisi.

Siyah-beyaz, sade ve zarif tasarımlarıyla ünlü modacının ilk parfümü olarak 2003 yılında piyasaya sürüldü.

Notalar: portakal çiçeği, bal çiçeği, misk, osmanthus, amber, vanilya, odunsular, güve otu

Parfümerilerde eğer bu parfümün şişesine uzanan birini görürsem, kendi denemelerimi bırakıp o kişiyi izliyorum. Genelde hoşnut kaldıkları gerçeği resmen yüzlerine yansıyor. Bazılarının ise ne düşündüğü belli olmuyor. Ama herkes mutlaka bir duraksıyor!

Biraz da buradan yola çıkarak, Narciso Rodriguez For Her'ü şöyle tanımlıyorum: Kolayca sevilecek bir parfüm değil, ama sevmemekte zorlanılacak bir parfüm.

Açalım: Zararsız, neşeli, klişe tabirle "herkesin kendinden bir şeyler bulabileceği" parfümlerden fersah fersah uzak. Son derece karakterli, kendine has, rafine. Odunsu, çiçeksi ve miskli. Ama odunsu, çiçeksi ve miskli parfümlerden daha ilk koklayışta ayrılıyor. Hem de, bu tarz parfümleri sevmeyen kitlelerin kafasını allak bullak edecek kadar olumlu bir biçimde. "Ben çiçekli parfüm sevmem ki, bana yakışmaz" diyerek yüzünü buruşturup, bir yandan da bu şişeyi neden elinden bırakamadığını anlamaya çalışan insanlar hayal edin.

Tanımı geçip tarife başlayalım. İlk sıkışta yumuşaklığıyla vuruyor. Sanki alkollü değil de, biraz kıvamlı, kremsi bir sıvı. Tabii sıvının kendisinden değil, burunda yarattığı histen bahsediyorum. Sıkıldığı andan itibaren hemen hiç değişmiyor. Ön plandaki notalar portakal çiçeği ve misk.

Şahsen Zara Home'un Orange Blossom serisindeki sabun ve kremleri parfüm niyetine kullanırım. Çünkü portakal çiçeği bana göre en büyüleyici kokulardan birine sahiptir; turunçgilleri ve çiçekleri seven biri olarak, ikisinin ruhunu da taşımasına bayılırım. Portakal çiçeğine eşlik eden misk de kesinlikle parfüme insanlık dışı bir temizlik filan katmıyor. Portakal çiçeğinin güzelliğini ortaya çıkarıyor, onu kendine katıp güçlendiriyor.

Elde var odunsular. Yani CK Truth referansımın beni bu parfümle tanıştırmasının sebebi. Taze orman kokusu, iki parfümün ortak noktası. Ama Narciso Rodriguez'deki ölçüsü onu yeşil bir parfüm kılacak kadar yüksek değil. Ve açıkçası ben Truth'la başlayan bu serüvende, her geçen sene kendimi Narciso Rodriguez'i daha çok tercih eder buluyorum.

Bir de bu parfümün meleklere ait olduğu ve hatta baştan çıkarıcılıkta son nokta olduğu gibi görüşler var. Ben kadın teninin buğusunu çağrıştırdığını düşünüyorum, ama göz kırpan, girişken hiçbir yanı olmadığı için "baştan çıkarıcı" tabirini kullanmak aklıma gelmezdi. Kısaca, baştan çıkarma derdi yok ama potansiyeli var diyelim.

Parfümün burunları, Gaultier2'nin ve henüz bloguma misafir edemediğim ama çok beğendiğim Elie Saab Le Parfum'ün yaratıcısı Francis Kurkdjian ile, English Pear & Freesia'nın yaratıcısı Christine Nagel.

Ben siyah şişeli Eau de Toilette'imi severek kullanıyorum, ek olarak bir de gül notası içeren Eau de Parfum için ise pembe şişeye başvurabilirsiniz. Aman dikkat: pembe şişe siyah kutuda, siyah şişe ise pembe kutuda satılıyor.

Bath & Body Works

2011-11-05T03:11:00.000+02:00

Ohio'lu Bath&BodyWorks sonunda Türkiye'ye geldi! Parfümlerini yorumlamaktan çok, "haberiniz olsun" tadında bir post yazayım dedim ben de.

Bu mağazayı tanımlarken genellikle en geç ikinci cümlede Body Shop'la benzerliğinden bahsedilse de, BBW tamamen koku odaklı ve dolayısıyla oldukça benzersiz. "We make fragrance FUN!" mottosuna uygun olarak, hem sizin hem de cüzdanınızın kolayca seveceği parfümlere ve yan ürünlere sahip.

Yabancı forumlarda adına sık sık rastladığım ve 100'den fazla koku çeşidi olduğunu duyduğum için neredeyse panik halinde girdim Suadiye'de iki gün önce açılan mağazaya. (İstinye Park'ta da açılmış bir tane.) En sevdiğim yanlarından biri, parfümleri gruplara ayırmaları oldu. Görebildiğim kadarıyla dört kategori vardı: fresh, sexy, romantic ve cuddler. Her kategoride de beş-altı tane parfüm. Gerçi ben her türden parfüm sevebildiğimi bildiğim için bu kategoriler bana zaman kazandırmadı, ama bu durumda bile aklımı toparlamam açısından yardımcı oldu.

Hemen söyleyeyim, internet sitesinde adı geçen parfümlerin hepsi buradaki mağazalara gelmiş değil. Yine de çok çok çeşit var, üstelik özel günlerde de sık sık yeni parfümler çıkarıyorlar. İyice keşfetmek için birkaç kez daha gideceğim kesin. Şimdilik:

Şampuan gibi kokan parfüm aradığını söyleyen arkadaşlarımı buraya yönlendireceğim kesin. BBW parfümlerinin genel özelliği meyveli, neşeli ve şampuansı olmaları.

Büyük moda evlerinin parfümlerine benzer bir şeyler arıyorsanız, en uygunu "sexy" kategorisi.

Saf vanilya kokusu isteyenler bir seçeneğe daha sahip oldu: Warm Vanilla Sugar. Karamele benzer bir yanı da olduğu için çok hoşlandım ben.

Temiz çamaşır kokusuna bayılırım, ama o "linen", "cotton", efendime söyleyeyim, "white", "clean" gibi isimleri olan parfümler bana hep inanılmaz ağır gelmiştir. Temiz çamaşır parfüme uyarlandığında niye böyle iç bunaltıcı oluyor bilmiyorum. BBW'nin Sea Island Cotton'u da bu tür bir parfüm ve yine hafif değil. Ama benzerleri arasında en katlanılır bulduklarımdan biri oldu. Böyle bir arayış içerisindeyseniz mutlaka deneyin.

Twilight Woods, adı yüzünden popüler olmazsa kokusu sayesinde popüler olabilecek bir parfüm. Mağazada rastladıklarım arasında en komplikesi, en boyutlusu diyebilirim.

İçeri girdiğinizde çeşitlilikten gözünüz korkarsa aklınızda olsun, Japanese Cherry Blossom ve Sweet Pea, BBW'nin en sevilen parfümleri sayılır.

Ve henüz zaman ayıramamış olsam da erkekler için de birkaç çeşit mevcut.

Bath&BodyWorks ile, parfümlerde olmasa bile body mist'lerde, kremlerde, mumlarda, sabunlarda sık sık görüşmek üzere artık.

http://www.bathandbodyworks.com/

Loverdose

2011-09-30T03:25:00.003+03:00

On beş yıldır parfüm dünyasında olan Diesel, iddiasını bir anda yükselttiği Fuel for Life ve flankerlarından sonra sonunda yeni bir kadın parfümü çıkardı.

Hem Fuel for Life'a olan tükenmek bilmeyen aşkımdan dolayı, hem de bu yeni parfümdeki burunlardan birinin Olivier Cresp olmasından dolayı (diğeri Honorine Blanc) merakla ve umutla bekledim Loverdose'u. Muhteşem şişesini gördükten sonra ise artık bu parfümü sevmek için can atıyordum.

Üst notalar: mandalina, limon, yıldız anason
Orta notalar: yasemin, gardenya, meyan kökü
Alt notalar: vanilya, sedir, sandal ağacı

Loverdose, okuduğum yorumların çoğunda Lolita Lempicka'nın klasik parfümüne benzetilmiş. Ve tabii hiç de haksız sayılmazlar. Özellikle açılıştaki baskın anason hemen Lolita Lempicka'yı akla getiriyor, ama Lolita Lempicka'daki şekerlilik yok Loverdose'da. Tatlı bir yanı olsa da, üzerinden zaman geçtikçe şekerli dediğimiz parfümlerden ayrı, daha buruk bir yola girdiği iyice ortaya çıkıyor. Toplamda bana daha çok Paco Rabanne'nin Black XS'ini hatırlattı. Bu da Black XS gibi geceyi ve yüksek sesli eğlenceleri akla getiren içkimsi bir parfüm. Koyu mor ve siyah şişelerinin benzerliği tesadüf değil bence.

Anasonun olduğu yerden genelde eksik kalmayan meyan kökü de Otacı boğaz pastillerini hatırlatırcasına egemen Loverdose'a. Çiçek notaları karışıma hareket katıyor ama onu ne aydınlatıyor ne de feminenleştiriyor. Bu parfümün kadınsılığı, elinde sigarası ve kıyafetinde erkeksi ayrıntıları olan bir femme fatal'inkine benziyor. Son aşamasının oldukça pudramsı olduğunu da not edelim.

Marka Diesel olunca parfümün tanıtımı da bol cinsel göndermeli oluyor tabii. Loverdose, Diesel'in ağzından "güzel ama ölümcül bir baştan çıkarma silahı", Love-Overdose birleşimi ismi de zaten buna işaret ediyor. Dahası Diesel, beynin cazibe ve arzudan sorumlu bölümü hipotalamusu uyaran moleküller içerdiğini iddia ediyor Loverdose'un. Ben bunun bilimsel bir açıklama değil de, dikkatle kurulmuş bir pazarlama cümlesi olduğunu düşünüyorum.

Kişisel görüşüme gelirsek, bu parfümü de benzerleri gibi kendime çok uzak buluyorum, benim için fazla serin. Ama türü sevenlerin gayet başarılı bir alternatif kazanmalarına da seviniyorum. Ayrıca kalbe saplanmış gibi duran ve giderek incelen güzeller güzeli siyah tüpüyle, bu şişe içindeki sıvıyla öyle uyum içersinde ki, varsın bana yar olmasın.

Loverdose'un yüzü Ashley Smith, reklam filmi ise şöyle.

Petite Chérie

2011-09-26T19:06:00.002+03:00

Butik parfüm evlerinin belki de en ünlüsü olan Annick Goutal, bu yıl 30. yıl dönümünü kutluyor.

Bilenleri sıkmayacak bir özetle, Annick Goutal başarılı bir piyanist olma yolunda emin adımlarla ilerlerken, türlü tesadüfler sonucu başarılı bir burun olup çıkan bir Fransız. 1999'da ne yazık ki genç yaşta hayata veda etmesinden bu yana, parfüm evini kızı devralmış. Benim favorim bu sene çıkan Le Mimosa olsa da, Annick Goutal'a dünyada ve ülkemizde en çok beğenilen parfümü Petite Chérie ile başlamak lazım.

Petite Chérie, Annick Goutal'ın kızı Camille'e ithaf ettiği, 1998 yılında yaratılmış bir parfüm. Firmanın deyimiyle, bir genç kızın sevgiyle öpülesi yanağını çağrıştırıyor.

Notalar: armut, şeftali, miskli gül, taze çimen, vanilya

İlk sıktığımda, tüm diğer Annick Goutal parfümleri gibi, bende yabancılık çekeceğim ölçüde nostaljik hisler uyandırmıştı bu parfüm. Armut ve taze çimen gibi parfümde kullanılmasını en çok sevdiğim bir çift notaya rağmen, hiç mi hiç ısrarcı olmamaya karar vermiştim. Geçmiş yılları çağrıştıran parfümler söz konusu olunca nedense bazen yaş kavramım kalmıyor, parfümün ancak o yılları görmüş, şu sıralar oldukça olgun yaşlarında olan insanlara yakışacağını sanıveriyorum.

Ama yine, Annick Goutal parfümlerinde genel olarak ilk başta burna çarpan o sandozsu hava dağıldıktan sonra, yumuşak mı yumuşak, ferah mı ferah bir parfüm çıkıyor ortaya. Böylesine kimyasallıktan uzak ve alışılmadık derecede doğal bir sonuç ortaya çıkacaksa, baştaki garip nostaljiye şahsen razıyım ben.

Petite Chérie meyveli ve yeşilli bir parfüm, şampuansı parfümleri sevenlerin denemesi gerekenlerden. Yeşil notaları, meyve kokusundan çok, çiçeksi veya oryantal yönü ağır basan harmanlarda görmeye alışık biri olarak, benim hiç sevmeye alışık olduğum türde bir parfüm değil. Ama bu parfümün mutluluğuna (ve armutuna?) karşı koyamıyorum ve genellemelerimi bozsa da kendisini çok seviyorum.

Çağrışımlara gelirsek, beyaz çarşaflı yataklarıyla, beyaz mobilyalarıyla, sonuna kadar açık perdeleriyle, içinde yaşayan neşeli insanların her zaman ertesi günü de iple çektikleri bir apartman dairesi geliyor aklıma, tercihen bir Avrupa şehrinde. İnsanı sonsuzluğa ya da derinlere çeken boyutlar yok. Dışardan bakıldığında çoğu insanın hayran kalacağı, kendi hayatından kaçıp içine sığınmak isteyeceği, bazılarınınsa "üç gün sonra sıkılırsın orda" diyeceği türden, kendi içine dönük mutlu bir yaşam biçimini hatırlatıyor. Canlandırdığım şey bir insan olmadığından, çocuk, genç kız ya da olgun kadın parfümü diye de sınıflandıramıyorum ben Petite Chérie'yi. Ama Annick Goutal'ın ithaf hikayesini anlayabiliyorum, çaba harcamasına gerek olmadan değer gören birine çok yakıştırılacak bir parfüm sahiden.

Güçsüz yanını söylemeden bitirmeyelim: Petite Chérie ne yazık ki pek kalıcı bir parfüm değil, çantanızda taşısanız iyi edeceklerinizden.

Annick Goutal parfümlerini Harvey Nichols'larda bulabilirsiniz.

CK One Shock

2011-09-23T13:05:00.006+03:00

Calvin Klein'ın unisex klasiği One'a bu ay yeni flanker'lar geldi. Bu sefer biri kadın için, biri erkek.

Ben hemen kadın için olanı konu edeceğim tabii.

Öncelikle şişesine bayıldım. Figür olarak zaten bayıldığım One şişesi süt gibi bembeyaz olmuş, üstüne de rujla Shock ismi eklenmiş. Aslında içindeki sıvı hakkındaki bütün ipuçları da burada. Yine atası gibi gençleri hedefleyecek, ama bunu daha değişik, şaşırtıcı bir yoldan yapacak.

Üst notalar: tutku çiçeği, pembe şakayık, gelincik

Orta notalar: yasemin, fulya, böğürtlen, kakao

Alt notalar: amber, vanilya, misk, paçuli

Sıralanan tüm çiçek notalarına rağmen, öne çıkan ilk ve en yoğun özelliği, tatlılığı. Klasik One'ı çağrıştıran en ufak bir tarafı yok, One'ın limonsuluğu şöyle dursun, Shock'ta tek bir turunçgil notası bile yok. Ama diğer tatlı parfümlere kıyasla belli bir ferahlığı koruması, yani sıkış tıkış bir arabada bile rahatsızlık vermeyecek bir hali olması, One ismiyle az da olsa ilişki kurmamızı sağlıyor.

Bana kuvvetle Victor & Rolf'un Flowerbomb isimli, ama çiçekten çok şeker patlaması yaşatan parfümünü hatırlattı bu karışım. Çikolata ve tatlı meyveler çok öne çıkmayan çiçeklerle sarmalanınca, fazla ortak notaları bulunmasa da toplamda Flowerbomb'ın rengi çıkmış ortaya. Ama Flowerbomb'ı ofis için de uygun hale getiren biraz mesafeli ve soğuk yön Shock'ta yok. Tersine çok kremsi, bir de gençlik ruhunu korumaya yetecek kadar likörsü.

Diesel Fuel for Life'ın çok çok çok tatlılaşmış hali herhalde böyle olur diyerek de son bir benzetme yapayım.

Sonuçta çok yenilikçi bir parfüm olmasa da netliğiyle ve güler yüzüyle sevilesi kendisi. Benim için yine bir "almam ama olsa kullanırım" vak'ası, ama çok tatlı parfümlerden genelde koşarak kaçtığım düşünülürse bu güzel bir şey.

Burberry Body

2011-09-13T02:17:00.005+03:00

Burberry'nin son parfümü, bir sinema filmiymişcesine tüm dünyayla aynı anda 1 Eylül'de Türkiye'deydi. Çok merak etmiyordum, ama son günlerde en çok denenen parfüm olduğu için parfümerinin bir kısmına sinmişti kokusu. Madem öyle ben de denedim.

Bu aralar popülerliğini koruyan, insan teni gibi tuzlu parfümlerden biriyle karşılaştım. İsminden dolayı da beklenen bir durumdu bu.

Bunun yanı sıra Calvin Klein'ın Contradiction'ındaki gibi, sıcak ve soğuk aromaların bir karışımı gibi geldi bana. İki parfümde de ciddi ve buruk bir gül notası var. Contradiction'daki okaliptüs'ün ferahlığını Burberry Body'de apsent vermiş. Contradiction'dan farklı olarak ise, bu serin notalarla sıcak odunsuların arasındaki garip zıtlık, Burberry'nin neredeyse imzası haline gelen şeftali ile yumuşatıcı bir köprü bulmuş, daha bütünlüklü bir parfüm ortaya çıkmış.

Üst notalar: yeşil apsent, şeftali, frezya
Orta notalar: gül, süsen
Alt notalar: sandalağacı, kaşmir, misk, amber, vanilya

Meyve ve çiçek kokusu olduğu için neşeli bir şeylerle karşılaşmayı bekleyebilirsiniz, ki pek çok insan zaten neşeli buluyor Burberry Body'yi. Bendeki çağrışımı, özellikle üzerinden zaman geçtikçe zarif olmak adına nedense gülümsemekten de vazgeçmiş olduğu. Parfümün son hali, Avon'un Far Away'i veya Lancome'un Tresor'una benzetilebilir. Bu iki parfümden daha hafif ve modern olsa da, kadınsılığı ve lansmanında sıkça vurgulanan baştan çıkarıcılığı tam da bunların tadında.

Burberry'nin diğer parfümleri kadar nevi şahsına münhasır bir parfüm olmadığını düşünüyorum. Daha genç yaş kitlesinin de, ağırlığından yakınmadan kullanabileceği bir kadınsı parfüm seçeneği olacak gibi görünüyor.

Parfümün yüzü, ya da Burberry'nin deyimiyle "vücudu", aynı zamanda Victoria's Secret mankeni olan 87'li Rosie Huntington-Whiteley. Kendisi Burberry Body için, üzerinde sadece Burberry'nin ikonik trençkotuyla boy gösteriyor.

Gaultier2

2011-09-03T23:48:00.010+03:00

Jean-Paul Gaultier'nin 2005'te çıkan unisex parfümü.

En önemli ayırt edici özelliği, geleneksel üst-orta-alt nota skalasına sahip olmayan, lineer bir parfüm olması. Zaten toplam üç nota üzerine kurulmuş: amber, misk ve vanilya. Arada başka yumuşatıcı notalar da olduğunu tahmin etsem de, bu üç nota, parfümün havasını ifade etmek konusunda son derece yeterli.

Çok tatlı. Hiç şekerli değil. Ve bana kalırsa tatlı bir parfüme göre bayıcı olmaktan da çok uzak. Amaçlanana uygun şekilde, zaman içinde pek değişmiyor. Yine de vanilyanın kremsiliği ile miskin pudramsılığının giderek birbirinin içinde erimesiyle, iyice iç ısıtıcı bir hal alıyor diyebiliriz. Tam bir konfor parfümü. Parfümün sahibi kişi ister sokakta, ister gece hayatına ait bir yerlerde olsun, sanki evinden yeni çıkmış, elinde hala anahtarları varmış gibi bir havaya bürünüyor. (ki bu benim en sevdiğim havalardan biridir)

Gözlemlediğim kadarıyla Gaultier2'yi kullanmak söz konusu olunca, erkekler de kadınlar da karşı cinse daha çok yakışacağı korkusuyla biraz çekingen davranıyorlar. Kadınların çekindiği tarafı tütünsülüğü. Erkekler ise, yabancı bir forumda görüp beğendiğim ifadeyle "çam ağacı kokmak dışında bir risk almak istemiyorlarsa" böyle tatlı bir parfüme karşı pekala uzak hissedebilirler.

Bana kalırsa iki tarafa da çok çok yakışan bir parfüm. Gaultier2 ile bir kadının en güzel kesişimi için, mevsimlerden kışı, saatlerden geceyi, kazaklardan ise kaşmir olanı hayal ediyorum. Yine, erkek parfümlerine özgü notalarla oluşturulmuş bir kadın parfümü olan ve daha önce bahsettiğim Sensuous aklıma geliyor. "Konfor" ortak paydasını da düşünürsek, Sensuous'u kullanan kadınlar bunu da çok sevebilir.

Erkeklerde ise, maksimum uyumu sağlamak için bedenleriyle parfümün arasına bir kazağın girmesine de gerek yok. Angel Amen gibi tatlı erkek parfümlerinin tadına varmış olanlar bunun da değerini bilecektir. Ayrıca şahsen bu parfüme ilk bir erkeğin üzerinde rastladım ve öyle doğaldı ki unisex olduğu o an aklıma bile gelmemişti.

Bu teşhisleri koyduktan sonra aklımdan geçenlerden biri, bir çiftin beraberce bu parfümü kullanmasının hoş olabileceği idi. Bu yüzden sonradan Jean-Paul Gaultier'nin bu konuya yaklaşımını duymak benim için sevindirici bir süpriz oldu. Kendisi Gaultier2'nin unisex bir parfüm değil, paylaşmak ve birliktelik hakkında bir parfüm olduğunu, sevgililer için yaratıldığını söylemiş. İsminde geçen 2'nin sebebi de böylece çözülüyor ve hatta Gaultier2, kız ve erkek için (ya da diğer kombinasyonlar :) ) birbirine mıknatısla tutturulabilen iki adet şişe halinde satılıyor.

Bir de şunu not edelim: Amber, misk ve vanilya genel olarak parfümlerin alt notalarını oluşturdukları için, bu parfüm, katlandırmada da kullanılabiliyor. Yani sevdiğiniz bir çiçek veya meyve kokusunu, öncesinde Gaultier2 kullanarak toklaştırabilirsiniz.

Addict To Life

2011-08-13T04:49:00.006+03:00

İşte Christian Dior'un meşhur Addict'inin bir flanker'ı daha.

Daha önce Addict Eau Fraiche'i piyasadan kalkana dek ne kadar severek kullandığımdan bahsetmiştim. Bu yaz Dior standlarında, yine tıpkı Addict Eau Fraiche'in şişesinin renginde bir şişe gördüğüm an keşke başka bir şey dileseymişim dedim. İyi ki başka bir şey dilememişim, şişenin modeli ve rengi aynı olsa da bu farklı bir parfümmüş.

Addict To Life ile yaşadığım kafa karışıklıkları bununla da bitmedi. Parfümün ismini çok zor buluyor ve bir türlü aklımda tutamıyorum. Acaba Dior bu ismi, insanın "addicted to.." deme refleksini köreltmek için, inadına seçmiş olabilir mi? Addict'in cümle içinde kullanmak için eğilip bükelemeyecek bir isim olduğunun altını çizmek, gerek parfüm serisiyle gerek ruj serisiyle neredeyse Dior'un bir alt markası olduğunu vurgulamak ve hatta Fransızca'daki gibi "Adik" şeklinde okusak daha iyi edeceğimizi mi söylemek istemişler? Yoksa ben mi çok fazla düşünüyorum?

Gelelim parfümün kendisine. Tüm oranlarıyla tipik bir Dior parfümü. Addict serisinin diğer üyeleri gibi modernliğiyle öne çıkıyor. Fakat, son derece kullanılabilir olmasına rağmen, bana zorlama bir yenilik gibi geldi.

Üst notalar: nar, ahududu, şeftali
Orta notalar: gül, yasemin, vadi zambağı
Alt notalar: sedir, beyaz misk

Parfüm ilk sıkıldığı anda neyi var neyi yoksa sergiliyor. Zaman geçtikçe evrimleşmesinden çok, ilk anda aldığınız tüm sıkış tıkış notaların birbirinden biraz uzaklaşıp daha kolay ayırt edilir olması söz konusu.

Bana hatırlattığı şey çok net: aseton, oje, biraz saç boyası, saç spreyi... Yani kuaför. Çiçek ve meyve kokularıyla örtülmeye çalışılan bir kimyasal şöleni. Bazı anlarda bu yakıcı kimyasallık, baharatları da çağrıştırabiliyor ve parfüm o anlarda gerçekten çekicileşiyor. Fakat ben bu izleri ne kadar takip etmeye çalışsam da, ilk çağrışımım arkamdan bas bas bağırıyor. Merak ediyorum, hiç kuaföre gitmemiş olsam bu parfüme karşı neler hissederdim. Acaba o zaman bu koku beni, Angelina Jolie'nin saçlarından çok dudaklarının dikkat çektiği bir fotoğrafının çerçevelenip garip sıvalı bir duvarla juxtapose edilmiş halinden daha iç açıcı bir modernlik boyutuna taşır mıydı? Yine de seçilen çiçek ve meyvelerin, dayanılmaz bir boyutta olmasa da, içimi sıkacağından neredeyse eminim. Sanki bu parfüm gerçekten etkileyici olmak için fazla sıkışık, fazla "derleme".

Addict To Life'ın tanıtım kampanyası, geleceğin modasının temsilciliğini yapan şehir kadınını tanımlıyor. Gelecek, şehir... Kimyasal... Katılıyorum. Belki bunu sizin hoşunuza gidecek şekilde yapıyordur. Dolayısıyla benim yıldızım barışmasa da aslında eli yüzü düzgün bir parfüm olduğunu tekrar hatırlatıyorum. Denemekte fayda var.

Piu Piu

2011-08-01T05:18:00.010+03:00

Annem kullanırken şişesine uzanıp bileğime ilk fıslattığım parfüme,

Sonra, genç kızlığın başlarında beğendiğimi sanıp aldığım, ama kullanamadığım ilk parfüme,

Çok şükür, severek kullandığım ve bitirdiğim ilk parfüme,

Ve ikinci şişesini edinip uzun bir dönem kullandığım ilk parfüme,

Bunların hepsine, isimleri geçtiğinde "O benim ilk parfümüm" demişliğim vardır. Heyencanlanınca öncelikle gerçeği değil de heyecanımı en iyi ifade edecek cümleyi buluvermek çok sevdiğim bir huyum değil, ama huyum işte.

Piu Piu ise benim ilk parfümüm, üstelik "daha doğrusu..." diye devam etmeme gerek olmadan.

1990 yılında piyasaya sürülmüş. Coffret'sini gördüğümde sahip olmayı nasıl arzuladığımı çok iyi hatırlıyorum. Çocuk ruhlu anneciğim de çok beğenmiş olsa gerek ki "tutturmama" gerek kalmamıştı.

Bu, 2005 yılında ekşisözlük'te Piu Piu başlığına yazdığım entry:

"ilk parfümüm. çıktığında ilkokuldaydım, kutu setlerini görünce aklım gitmişti, ayıcık sabunu, kalpli doldurma şişeleri, puf puflu yedek şişesi. (ki hala o puf puf ayrıntısına bayılırım parfüm şişesinde) o sene o set yılbaşı hediyem olmuştu. hala da birçok firmanın çocuk parfümünü denememe rağmen piu piu'yu tek geçerim. vakko'ya girersem nostalji olsun diye tester şişesini alırım elime, görevliler hemen "yoo yoo hanfendi, o çocuk için, bayan parfümümüz bu tarafta, katia" derler. (katia'yı pek sevmem) umarım daha uzun süre çıkmaya devam eder de benim çocuklarım da piu piu kokar."

Bu da internette bulduğum bir fotoğrafı:

Püsküllü yeşil şişeyi hala kaybetmediğime inanamıyorum! Ayrıca erkek çocuklara özel bir diğer Piu Piu setinde de otomobil şeklinde aksesuarlar olduğuna yemin edebilirim.

Bu haftasonu çok özlemiş şekilde ve hala üretildiğini umarak Vakko'ya gittim ve ne yazık ki artık böyle bir ürünün olmadığını öğrendim. Entry'min sonundaki umudum da çöpe gitmiş oldu, ama zaten "sağlıklı olsunlar yeter." değil mi? :)

Çok güvendiğim kaynaklar olmasa da Piu Piu'nun notaları çeşitli yerlerde paylaşılmış. Burada da durmasından zarar gelmez.

Muhtemel notalar: orman kokuları, yasemin, misk, amber, yosun

Ne meyvelerin şirinliğine, ne de çiçeklerin pembeliğine sığınan bir çocuk parfümü! Kutusu gibi kokusu da kesinlikle açık yeşil.

Piu Piu, ormansı yanı ve temiz yanı çok güzel dengelenmiş olan, inanılmaz tazeleyici, neşe verici, oyuncu ve bir gıdım da havalı bir karışımdı. Bebe kolonyaları gibi sevilesiydi, fakat hiçbir bebe kolonyasının yerini dolduramayacağı bir ışıltısı vardı. Kesinlikle yetişkinken kullanılabilecek, tazelemekle kalmayıp karakterli duracak bir parfümdü. Bir kere denemiş olan kişinin asla unutamayacağından eminim.

Öyleyse yazımı, duygularımı paylaşanlara iki öneriyle noktalayayım:

- Santralistanbul'daki Santral Dükkan'da bulunabilen hediyelik sabun çeşitlerinden bir tanesi tıpkı Piu Piu gibi kokuyordu. Hatta hiçbir farkı yoktu.

- Activex'in çıkardığı antibakteriyel duş jellerinden mavi kapaklı olanı, aynı olmasa da Piu Piu'yu çokça çağrıştırıyor. O da ışıltılı ve oyuncu.

İnternet üzerinden satış yapan bazı siteler Piu Piu'yu hala stoklarında gösteriyorlar. Son Piu Piu da tükendikten sonra ise, bu seçeneklerden birinde teselli bulunabilir.

Vanitas

2011-07-26T18:57:00.005+03:00

Uzun zamandır bir Versace parfümünü beğenmemiştim. Vanitas bu sene çıkan ve Versace'nin genel çizgisine göre modern sayılabilecek bir parfüm. İsmi latince "kibir, boş gurur" gibi anlamlara geliyor. Tanıtım kampanyasından ve yüksek fiyatından beklenenin aksine, bana kalırsa öyle çok gösterişli ya da orijinal bir parfüm değil. Yine de herkesin seveceği, kullanımı kolay parfümler özellikle bu sıcaklarda değer kazanıyor.

Notalar: misket limonu, frezya, tiare çiçeği, sedir, hintbaklası

Aklıma ilk gelen, bir Chloé parfümüne yakışacak şekilde temiz ve güleryüzlü olduğu oldu. Limon ise bu "temiz" parfümlerden biraz ayrılmasını sağlamış, organiklik ve canlılık katmış, tene uyum sağlamasını kolaylaştırmış. Yazlık mekanda yeni şampuanlanmış saçlarla dışarı çıkıldığındaki gibi, koku, üzerine güneş düştükçe yumuşuyor ve salınıyor. Kışın fazla pudralı kalıp rahatsız edebileceğini tahmin ediyorum. Gece ile ise zaten hiçbir ortak noktası yok.

Vanitas'ın kalıcılığı şaşırtıcı derecede iyi. Giderek beyaz çiçeklerin etkisi daha çok hissediliyor. Son evresinde gerilerden gelen bir şey ise bana Calvin Klein'ın Escape'ini hatırlatıyor. Eğer siz de Escape'in bir yandan çok güzel, bir yandan da tehlikeli derecede ağır olduğunu düşünüyorsanız, Vanitas'ı en azından bir kez deneyin, o tür bir güzelliği yüzünüzü ekşitmeden koklayabilmenin tadına varın.

Parfümün rengini bir kenara bırakıp bir bütün olarak türünü anlatmak istersem, Calvin Klein Beauty gibi çiçekli, uyumlu ve sevimli olduğunu söyleyebilirim.

Son olarak: Vanitas'ın ilginç yüzü 94 doğumlu model Lindsey Wixson.

Voyage d'Hermès

2011-07-20T04:07:00.005+03:00

Hermès'in 2010 yılında çıkan unisex parfümü. Bu yazıda kısaca Voyage olarak anılacak. :)

Jean-Claude Ellena Voyage'ı yaratırken bir zamanı veya mekanı esas almamış, anımsatan parfümdense çağıran parfümü hedeflemiş. Yenilikçi bir parfümü müjdelemek için kurulmuş bu cümleye hayran kaldım ben. Kokunun anımsatıcı etkisini şüphesiz çok seviyoruz, ama bize hatırlayacak yeni şeyler, ve dolayısıyla hatırlatacak yeni araçlar lazım!

Hermès'in misksi/odunsu kategorisine koyduğu Voyage'ın notaları açıklanmış değil. Çoğu kişinin fikir birliği içinde olduğu notaların üzerinden kendi fikirlerimi de katarak gideyim.

Belki de karşılaştığım en keskin açılışlardan birine sahip. Limon, hatta bana kalırsa olgunlaşmamış, acı limon çok net hissediliyor. Ona eşlik eden bir takım hapşırtıcı baharatlar da mevcut. Bir süre acaba tarçın mı biber mi diye düşündüğüm o notanın adını en son bir twist ile lavanta koydum. Çeşitli sitelerde yine açılışta kakule olduğundan bahsedilmiş. Katılıyorum; Voyage'ın en sevdiğim erkek parfümlerinden Prada Amber Pour Homme ile bir ortaklığı olduğundan eminim, ve Prada Amber Pour Homme'un üst notalarında da turunçgil ve kakule birliği var.

Açıkça görüldüğü gibi, benim "Voyage" isminden beklediğim miskinlikten eser yok bu parfümde, tersine, enerji veren notaların bombardımanı var. Bu durumdan şikayetim olmamakla birlikte parfümün tüm büyüsünün bir sonraki evrede olduğunu söylemeliyim.

Voyage o kadar yavaş ve fark ettirmeden gelişen bir parfüm ki, her sıktığımda "ya yanlış hatırlıyorsam, ya birazdan o güzelliğe dönüşmeyecekse" diye korkuya kapılıyorum. Yeterince beklerseniz, keskin ve net ham maddelerle açılan parfüm giderek zenginleşiyor, bütün bu yeşilliğinin arasından çiçekler ve odunsular beliriyor. Geçişteki mükemmel uyumu sağlamakta yeşil çayın parmağı olduğunu düşünüyorum. En arkada bir su hissi de var, ama bu, su notasıyla değil de su kenarında yetişen bir odunsu ile sağlanmış sanki.

Olur da parfümü kurumaya bırakırsanız ve gerçekten uzun bir süre tazelemezseniz en sonunda geriye bana Clinique Happy'yi anımsatan bir çiçeksilik kalıyor. Ve ben her ne kadar bir şeylere benzetmeden duramasam da, toplamda Voyage çok kişilikli ve oldukça benzersiz.

2010'dan beri çok sevdiğim bu parfümü hala almış değilim. Çünkü kime alacağımı bilmiyorum! Diğer unisex parfümleri kokladığımda hemen "yine de" hangi cinsiyete daha çok yakışacağına karar veriveren ben, Voyage karşısında susup kaldım. Gidip gelip deniyor, bana mı yoksa erkek tarafına mı geleceğinin malum olmasını bekliyorum.

Voyage ne tropik ne de egzotik, ama onda ayağın karadan kesilmesi var, zihin ve beden ferahlığı var. Bu yüzden de gerçekten bir seyahat parfümü. Adına, şişesine ve kendisine bayılıyorum.

Rush

2011-07-11T20:08:00.007+03:00

Uzuuun bir aradan sonra yazmaya nereden başlayacağımı bilemediğimden sosyal medyadaki arkadaşlarıma danışayım dedim, gelen ilk istek Gucci Rush oldu. Rush hakkındaki fikirlerim genel görüşlerle pek uyuşmadığı için ve kendim çalıp kendim oynamak istemediğim için hiç düşünmemiştim bu parfümü konu etmeyi.

Ya çok sevilecek ya nefret edilecek bir parfüm olduğu söylenir, ben ne çok sever ne de nefret ederim. Lolipop gibi tatlı bir parfüm olduğu söylenir, ben buruk ve yeşilimsi bulurum. Kıpkırmızı plastik şişesinin kendisini çok iyi ifade ettiği söylenir, ben şişesiyle zıtlığından hoşlanırım.

Üst notalar: Afrika süseni taçyaprağı, şeftali, Kaliforniya gardenyası

Orta notalar: kişniş, Şam gülü, yasemin

Alt notalar: vanilya, paçuli, güve otu

Rush'ın saç spreylerini hatırlatan keskin ve kimyasal açılışı neyse ki hızla geri plana düşüyor ve orada parfümü enerjik kılma görevini sessizce devam ettiriyor. Bana kalırsa Rush'ta daha fazla bir boyut değişikliği de yok; hemencecik son halini alan bir parfüm bu. İlginçliği çok boyutluluğundan değil, notaların ta kendilerinden kaynaklanıyor. Sanki geniş ve yayvan tropikal bitki yapraklarını anımsatan bir aroma, sadece kendisini çekilir kılmaya yetecek derecede bir tatlılığın desteğiyle buğulu buğulu salınıyor. Hatta buğunun sebebi de şu dev yaprağın terlemesi.

Teşhis sanatına başvurmama da şaşmamalı. Bu parfümde resmen insan var. Göz alabildiğine boş bir odada burnumuza çarpan herhangi bir parfümü oda kokusu sanabilecekken, aynı odada Rush ile karşılaştığımızda gözümüze inat yalnız olmadığımız hissine kapılmamız muhtemel. Ya da genç sevgililer birbirlerinin giydiği kıyafetleri üzerine sinen koku için değiş tokuş ederler ya: söz konusu Rush olunca, hiç giyilmeyen bir kazak bile üzerine insan kokusu sinmiş gibi algılanabilir. Derdimi anlatabildiğimi sanıyorum, yeni örnekler bulmaya çalışan beynimi sakinleştiriyorum.

Yukarıda bahsettiğim durumun da etkisiyle, pek çok sitede bu parfümün adeta feromon etkisine sahip olduğundan bahsedilmiş. Ben de bir ara çevremdeki kadınlardan sıkça "Gucci Rush'da feromon varmış, erkekleri baştan çıkarıyormuş." sözlerini işittiğimi hatırlıyorum. Tahminimce haber uydurma yeteneği oldukça gelişmiş olan medyamızda bir ara feromon benzetmesi bilimsel bir gerçek gibi yayınlandı ve onun kurbanı olduk. Çünkü hiçbir yabancı sitede bu yönde bir açıklama yok, dahası, böyle bir hormonun parfümlerde kullanılmasının çok zor ve çok çok masraflı olduğu pek çok yerde vurgulanmış.

Mesaj kaygımızı bir kenara bırakırsak, sonuçta oldukça etkileyici ve baştan çıkarıcı, biraz da "garip" bir parfümle karşı karşıyayız. Şahsen Rush'ın notalarının, temiz parfümlerin tam zıttını yaratma amacıyla, başarıyla bir araya getirildiğini düşünüyorum.

Parfümün ambalajına ise şişeden çok kutu diyesi geliyor insanın. Bu kırmızı plastikten yapılmış parlak ve opak dikdörtgen prizma, legoları andıran her obje gibi gördüğüm anda hoşuma gitmişti. Fakat böyle iddialı bir şişeden çıkacak olan parfümü kendime yakıştırmayacağımdan emin olduğum için tanışmamız bir hayli gecikmişti. Şimdi ise buruk ve alışılmadık bir parfüm olan Rush'ın aşırı modern bir şişenin içinde bulunmasının en büyük avantajı olduğunu düşünüyorum. Sanki parfümün garipliği ile şişenin garipliği, tam da birbirinin etkisini yok edecek şekilde tasarlanmış. Rush'ın şeffaf bir şişede altın rengi bir sıvı olması gerektiğini düşünen ve bu "kalitesiz" şişeyi kınayanların aksine, bana böyle geliyor işte.

Sanırım yazdıkça da daha çok sevdim kendisini. Dedikoduların aksine, üretimden kaldırılıyor olmaması dileğiyle...

Trivia: Çok zaman önce Cansu Dere bir dergiye bu parfümü kullandığını söylemişti.

Jo Malone - English Pear & Freesia

2010-12-03T02:06:00.004+02:00

Ah Bayan Malone! Niye benim kafamı karıştırıp duruyorsunuz?

Konu edeceğim parfüm English Pear & Freesia olsa da ilk önce markanın kendisine değinmeden edemeyeceğim.

Jo Malone mutfakta bir yandan yemek pişirirken bir yandan da kendince kozmetik karışımlar yapan, ve ürünleri çok tutulunca bir parfüm evi sahibi olup çıkan İngiliz bir kadın. Hikayenin bu kadarı bile, sonsuza dek birlikte yaşayacağı beyaz atlı parfümünün arayışında olan, ve bu hayalleri kurduğu sırada mutfakta hatırı sayılır bir zaman harcayan dişi kişiye adeta baştan çıkarıcı bir meydan okuma!

Derin bir nefes alıyorum, yaratıcı tarafımı dizginleyip tüketici kimliğime geri dönüyorum. Jo Malone giderek tanınır hale gelse de, büyük mağazaların parfüm departmanlarına ait bir marka olmadığı için hala "keşfedilmemiş" ve "farklı" kokular vaadediyor. Beni de ilk başta en çok çeken yanı bu olmuştu.

Parfümlerinin en büyük özelliği, birlikte kullanılabilmeleri. Böylece kullanıcılarına da bir nevi "burun" olma fırsatı veriyor. İşte tam bu noktada Jo Malone benim için hem çekici hem de ürkütücü hale geliyor. Bunun sebebi de kendi huyumu bilmem: Ben biraz takıntılı biraz da mükemmeliyetçiyim. Bir gün iki parfümü kombinleyip mükemmeliyete eriştiğime inanırım. Sonraki gün aynı oranı tutturmak için uğraşır da uğraşırım. Dahası, aynı oranı tuttursam bile Leyla'nın yolunda kör olmuş halde çabalamaya devam ederim. Mutfakta bile en büyük kabusum bir tarifin içinde "göz kararı" lafının geçmesi. Ben böylesine kesin formüllere düşkünken, sıkarken yaratılan parfümlerin sahibi Jo Malone ile bir geleceğim olabilir mi?

Elbette bu parfümleri tek tek kullanmak da mümkün. -Fiyatlar normal parfüm fiyatlarına yakın, dolayısıyla kombinasyonlar oldukça pahalıya geliyor- Fakat birlikte kullanım önerisinin, altı doldurulmamış bir pazarlama yöntemi olmadığını söyleyebilirim. Gerçekten genel olarak burnumuzun alışmadığı derecede nostaljik bir hamlıkları var ve insanın boşlukları doldurası geliyor. Yine de, Diorissimo gibi sade klasikleri sevenler Jo Malone'de tek bir şişede yeni klasiklerini bulabilirler.

English Pear & Freesia, Jo Malone'nin en son çıkan kokusu. Sadece yeni çıktığı için değil, en bütün bulduğum parfümlerinden biri olduğu için onu seçtim.

Son derece iç açıcı bu bahar kokusunun notaları ortada: İngiliz armudu ve frezya. Armut kulağıma ne kadar itici geliyorsa burnuma da o kadar çekici gelen bir nota olmaya devam ediyor. İlk defa Escada'nın her sene sınırlı sayıda çıkardığı parfümlerden Lily Chic'te kendisine vurulmuştum. Notanın armut olduğundan ise uzun süre haberim olmadı, Lily Chic benim için yüzde yüz çiçek kokusuydu. English Pear & Freesia da mağazada her ne kadar meyveli parfümler kategorisinde olsa da, yine bir çiçek kokusu olarak algılıyorum onu. Armut, beyaz çiçeklerle mükemmel uyum sağlayan ve kokuyu tropikalleştirmeden modernleştiren, canlandıran, bence oldukça cazip bir nota.

Her ne kadar İngiliz armudundan bahsedilse de, bence parfüme asıl İngilizliğini veren frezyanın hafif burnu havada sofistikeliği. Bu sofistikelik, armudun gençliğiyle birleşince aklımda canlanan kişi şuna benziyor: 20'li yaşlar, mini etek, opak külotlu çoraplar, boyna sarılmış lacivert/gri yünler, kahverengi deri askılı bir evrak çantası ve dünyanın en ince kedi gözü makyajı. Lise formasının olgun versiyonu.

Çok sevdim. Mağazaya girdiğinizde parfümleri beklediğinizden daha yüksek yaş grubuna göre bulursanız deneyeceğiniz parfüm bu olmalı.

Normalde iki parfüm denedikten sonra koku almaz hale gelen insan burnunun Jo Malone'de her çeşidi ayrı ayrı algılayabildiğini, üstelik midenin de bulanmadığını,

Parfümlerin çoğunun unisex olduğunu ve şahsen daha erkeksi olanlarını daha başarılı bulduğumu,

Tiffany & Co.'nun mücevherlerini her zaman aynı mavi kutuya koyup, hediyeyi alan kadının kutuyu görünce açmadan bile sevinmesini sağlaması misali, Jo Malone'nin de krem rengi kutu ve siyah kurdeladan oluşan hediye paketiyle ün salmaya başladığını,

Ve bir Jo Malone mağazasına, zamanını çaldığımı düşünüp tedirgin olacağım hiçbir görevli olmaksızın saatlerce kilitlenmek, her tür deneyi yapmak istediğimi belirtiyorum.

Jo Malone mağazaları Kanyon'da ve Nişantaşı'nda.

Popüler kültürden: Jim Jarmusch'un Coffee and Cigarettes adlı filminde ünlü ve zengin bir kadın olan Cate, kendisine ücretsiz verilen bir poşet dolusu Jo Malone ürününü yıllardır görüşmediği kuzenine hediye ediyordu.

O d'Azur

2010-10-29T21:39:00.006+03:00

Bir Lancome parfümünden hakkında yazmak isteyecek kadar ilham alacağımı beklemiyordum. Hatta blogumun "kategoriler" kısmından Lancome gibi büyük bir ismin eksik olacak olmasına da üzülüp duruyordum. Sebebi basit; ben Lancome parfümlerinin dilinden pek anlamam.

Mesela yıllar önce hemen her ev gibi bizim evimizi de ziyaret etmiş olan Miracle, parfümleri seven bir insan olduğumu keşfetmemde en büyük geciktirici etkendir herhalde. Sıvısının toz pembe rengi, o zamanki yaşıma nispeten uygun olan masum çiçekleri ve o değişik içkimsi-sivri havasıyla çok sevilesi olduğu ortada olan bu parfüm beni hiçbir zaman içine çekmedi. Her deneyişimde ilk saniyede vaadettiği mutlu dünya ilerleyen saniyelerde havada kaldı, adeta kendi kendini içine hapsetti ve beni iç karartıcı bir kafa karışıklığıyla baş başa bıraktı.

Lancome'un anında zirveye oturan her yeni parfümüyle bu uyuşmazlığım bir kez daha kanıtlandı. Hypnose'u da çok güzel notaların oluşturduğu -her nasılsa- kasvetli bir karışım olarak görüyorum.

Bu genellemenin tek istisnası ise bir dönem annemin kullandığı, ilk defa 1969 yılında üretilmiş olan ve artık bir klasik sayılan O De Lancome oldu. Bu parfüm diğer Lancome parfümlerinin bana çağrıştırdığı tutuculuğun yanından geçmemekle birlikte karşılaştığım en özgün tazeliğin de sahibi. Yeşilin, sarının ve limonun sabun yumuşaklığında benzersiz bir karışımı.

O d'Azur bu sene O De Lancome'un flanker'ı olarak çıktı. Haliyle Lancome konusunda "ne varsa eskilerinde var" diye düşünen ben, bu parfümü denemeye pek niyetli değildim. Neyse ki geçenlerde yaptığım bir alışveriş sonrasında mağazanın fatura makinesi bozuldu, kasiyer beni beklettiği için suçluluk duymuş olacak, aralarında O d'Azur'un da bulunduğu birkaç küçük sample şişesini poşetime ekledi.

Ben de fikrimi şöyle değiştirdim: Ne varsa "O" serisinde var.

Atasının izinden giden, çok sade, çok ferah, çok akıcı bir parfüm O d'Azur.

Üst notalar: bergamut, Amalfi limonu

Orta notalar: pembe biber, Türk gülü, şakayık

Alt notalar: misk, amber çiçeği tohumları, odunsular

Yine bergamut, yine güneş, yine canlılık. Çiçekler yine çok arka planda, arada yüzlerini gösterip havayı yumuşatıyorlar; aslına bakarsanız Eyüp Sabri Tuncer'in limon kolonyasındaki çiçeksiliğe çok benziyor yapısı. Turunçgil ağırlıklı çoğu parfüm gibi güzelliği kullanıcının teninde ortaya çıkıyor, hafif tuzlu tarafı da onu iyice insan doğasına dost yapıyor.

Bana kalırsa bu parfümün keyfine bakmak için tek şart mevsimin yaz olması: Orta yaş mensubu kadınlar için yaratılmış olduğunu tahmin etsem de farklı yaş gruplarının ve hatta erkeklerin de kolaylıkla kullanabileceğini, fakat bahar aylarına bile bırakılmayacak kadar yaza ait olduğunu düşünüyorum.

Diğer yandan O De Lancome'la aynı kategoriyi paylaşsa da, ondan çok farklı olarak yoğun bir akdenizlilik taşıdığını, benzetmem gerekirse aklıma ilk Dolce & Gabbana'nın Sicily'sinin geleceğini belirteyim. Sicily kadar vamp olmadığı kesin, ama onun daha az makyaj seven güzel kız kardeşi olabilir O d'Azur.

Şahsen O De Lancome'un yerini her zaman ayrı tutacağım ve O d'Azur'un küçük sample şişesiyle hevesimi giderdikten sonra muhtemelen kendisini pek aramayacağım. Ama artık Lancome'un yeni çıkaracağı parfümlerin yanından kendilerine bir bakış atmadan geçip gitmek yok.

CK Beauty

2010-10-18T23:47:00.005+03:00

Tanıtım kampanyası mayıs ayında yapılan Beauty sounuda raflardaki yerini aldı. Parfümün yüzünün beyazlar içindeki Diane Kruger olması ve modaevinin kullandığı "zarif, sofistike, ölümsüz" gibi tanımlar Calvin Klein'ın uzun süre sonra olgun kadınları hedefleyen bir parfüm çıkaracağını müjdeliyordu, beklendiği gibi de oldu.

Üst notalar: amber çiçeği tohumları

Orta notalar: yasemin

Alt notalar: sedir ağacı

Notaların arasında zambak geçmese de parfüm hakkında "zambağın yeniden yorumlanışı" şeklinde de bir açıklama mevcut.

Bana ilk düşündürdüğü şey çok açık renkli, ama çok renkli bir parfüm olduğu oldu; sarılar, yeşiller, pembe ve turuncu, hepsinin en açık tonu birbirini kovalıyor.

Bunun sonucu olarak da kendince hareketli, sevilesi, güvenilir bir parfüm ortaya çıkıyor. Çiçeksiliği de var, odunsuluğu da, tatlılığı da, meyvemsiliği de ve hatta baharatı da. Kısaca herkesin seveceği bir yanı var ve hafif bir karışım olduğu için nefret edilesi bir tarafı yok.

Öyle ki bana hedef kitlesi orta yaş kadınlardan çok, bir kadına hediye seçmeye çalışan erkekler gibi geldi. Parfümerideki görevlinin önerdiği birbirinden alakasız parfümlerin arasında kaybolan adamın risksiz seçeneği olacağa benziyor. Hem kokusuyla hem de adıyla.

Şu zamana kadar söylememiş olsam da şu fikrimi de hissettirmiş olduğumu düşünüyorum: sıradan bulunma tehlikesi yüksek bir koku. Çarpıcılıktan zaten son derece uzak olmakla birlikte karakterini çözmek de zaman istiyor. Umalım ki Calvin Klein ismi, aceleci parfüm dünyasında kendisine de şans verilmesini sağlasın.

Ben yağmurlu ve karanlık havada Beauty'nin güzel bir tarafına denk geldim ama içinde daha fazlası olduğunu, yaz güneşinin altında da şu an sergilemediği yönlerini sergileyebileceğini hissettim. Sempatik bulduğum bir diğer tarafı da ismine sadık olması oldu. Ufkumuzu açmıyor ya da güzelliği yeniden tanımlamıyor, ama eski tanıma güzel bir yorum getiriyor.

Şimdilik Beauty'yi alıp kullanacağımı düşünmüyorum ama Calvin Klein parfümlerinin zaman içinde kendilerini sevdirme huylarını bildiğim için bir gözümü üstünde tutuyorum.

Love, Chloé

2010-10-13T19:04:00.006+03:00

Chloé'nin klasik parfümüne kendisine oldukça yakışan yeni bir arkadaş geldi.

Burunlar: Louise Turner ve Burberry Brit'in Fifi ödüllü yaratıcısı Nathalie Gracia-Cetto.

Üst notalar: pembe biber, portakal çiçeği

Orta notalar: zambak özü, leylak, sümbül, morsalkım, kediotu

Alt notalar: misk, talk, pirinç unu

Love, Chloé için çiçek kokusu demek yanlış olmaz, ama daha da öncelikli tanımı "pembe koku" olmalı bence. Bu parfümün her notası çiçek değil, ama her notası pembe.

Birçok şeye benzetmek mümkün. Bir dönem süpermarkette satılan deodorant ve duş jeli markalarının hepsi birer uzakdoğu serisi veya miskli çeşit çıkarmıştı. Bu ürünlerin temiz, pudralı, sakinleştirici kokularını çokça andırıyor Love, Chloé. Bunun muhtemel sebebi de vintage bir atmosfer için eklendiği belirtilen talk pudrası ve yine uzakdoğunun favori notalarından biri olan pirinç. Ve bu notalar çiçekleri de sarıp sarmalayınca daha da tanıdık bir ürünü anmadan geçemiyorum: pembe Selpak mendil! Eğer pembe Selpak mendil kokusunun dünyanın en güzel kokularından biri olduğunu düşünüyorsanız bu parfüme mutlaka şans vermeli.

Bununla beraber kokunun pembeliğinin aldatıcı tarafları da olabilir. Küçük bir kızın da çok sevebileceğini düşündüğüm bu parfümdeki pudra seviyesi aslında bayağı bir olgunluk istiyor. Zaman zaman Agent Provocateur - Maitresse'in pudralı ağırlığına ulaştığı bile söylenebilir. Bu, parfümün daha az sevdiğim yanı. Yine de toplamda oldukça güzel olduğunu, burna büyük bir yenilik sunmasa da tanıdık kokuları parfüme taşıyarak bir boşluğu doldurduğunu düşünüyorum.

Anahtar kelimeleri olarak ise "pamuk" ve "bulut"u öneriyorum.

Sanırım Chloé, çamaşır yumuşatıcısına benzemeden tertemiz kokular yaratmayı çok güzel beceriyor. Keşke her sene yeni bir şeyler çıkarsa.

Reklam filmi:

Yönetmen: Roman Coppola (Coppola kardeşler parfüm reklamı çekmeyi sevdi anlaşılan)

Model: Raquel Zimmerman

Womanity

2010-10-13T16:41:00.004+03:00

Thierry Mugler yine onunla ilk tanıştığımda hissettiklerimi hissettirmeyi başardı bu parfümle.

Seneler seneler önceydi, yurtdışına çıkacağım için en yakın arkadaşlarımdan biri parfüm siparişi vermişti; adı Angel'mış, avrupada çok tutuluyormuş, şişesi yıldız şeklindeymiş, maviymiş. Mutlaka kendime de almalıymışım.

Bu zararsız tasvirleri düşününce, gerçekten iki şişe Angel alacağımdan emin olarak girdim küçük bir parfümeriye. Parfümerinin sahibi olan kadın maalesef Angel'ın tester'ının kalmadığını söyledi, ama ona çok benzeyen Chopard - Wish'i deneyerek fikir edinebilirdim. Wish'i kokladığımda parfümün bozulmuş olduğundan emindim. Bu güzel bir koku filan değildi ki devrim yaratsın? Kadın ise Angel'ın bununla aynı olduğunda ısrar ediyordu.

Derken içeriye gençlik dizilerinden fırlama sarışın bir çift girdi. Çocuk kadından Angel istedi, ödeme yaptı, paketi kız arkadaşına verdi, bir güzel öpüşüp mağazayı terkettiler. Böylece ben de en azından arkadaşımın siparişini almam gerektiğini farkettim.

Dönüşte korka korka uzattığım parfümü koklayıp "ohhh" çeken arkadaşımla bir oh da ben çektim. Ve Angel'a kısa bir süreliğine veda ettim: çok geçmeden en popüler parfümlerden biri oldu çıktı.

İşte işin ilginci, bir şekilde burnumu eğitti Thierry Mugler. Önce rahatsız olmamaya başladım, sonra aslında bazı insanların tenine yakıştığını farkettim. Ne ara bilmiyorum, ağır parfümden bile saymamaya başladım Angel'ı. Üstelik onlarca taklidinin arasından sıyrılan bir güzelliği vardı. Ve tam, artık hiçbir parfümü kınamayacak kadar açık görüşlü/burunlu olduğumu düşündüğüm sırada:

Bu sene Thierry Mugler Womanity'yi çıkardı.

Üst notalar: incir

Orta notalar: havyar

Alt notalar: incir ağacı, incir yaprakları

Notaların arasında adı geçmeyen ama burundan kaçmayacak kadar bariz limonlu-tatlı meyveli tonlar da mevcut.

Parfümün açılışı: Bir incir ormanında bütün incirler yarılmış ve hatta ters düz olmuş vaziyetteler ve üzerlerine de güneş yansıyor. Oldukça saldırgan bir açılış ve hayal gücünü harekete geçirmeye fırsat vermeyecek kadar net. Yediden yetmişe herkes incir ağaçlarının arasında hissedecektir kendisini. Ben cevizli bir taraf da hissediyorum ama belki de incirin yanına yakıştığı için burnum uyduruyordur bunu.

Bununla beraber tatlı bir limon da, kokuyu tazeleştirmekten çok keskinleştiriyor.

Ve zamanla havyarın tuzlu, kauçuğu andıran sertliği kendini gösteriyor. Bana kalırsa havyar bir yiyecek olmasına rağmen Womanity'yi o zamana kadar içinde bulunduğu "yiyecek kokusu" kategorisinden kurtarıyor. Gerçi parfümün bu safhasını da çekici bulduğumu söyleyemeyeceğim. Barbour montların, üzerlerindeki balina yağından kaynaklanan o kokusunu çağrıştırdığını söyleyebilirim.

Bu parfümü kullanmak için Rorschach'ın mürekkep testinden yıldızlı pekiyiyle geçecek kadar mutlu çağrışımlara ve hiçbir zaman kapanmayan bir iştaha ihtiyaç olduğunu düşünüyorum.

Vahşi doğada kaybolup yıllar sonra hayvan derilerine sarılı halde bulunan bir kadının seksiliğini yansıttığını da kabul ediyorum.

Birkaç yıl sonra kendimi bu parfümü de severken bulur muyum bilmiyorum. Ama en azından, "Womanity" ismiyle tezat bir koku olduğu hakkındaki fikrim değişmez. Böyle genel bir kavramı isim olarak seçen parfümün daha çok yönlü olmasını beklerdim. Gerçi tabii söz konusu olan Thierry Mugler; mavi meleğin içinden kahverengi çikolata çıkmasına hazır olmak lazım. Ona ait bir sözle bitirelim madem:

"I like to see what is strange, beautiful and unexpected, and, most of all, I like to observe."

CK Eternity

2010-10-05T02:44:00.009+03:00

Calvin Klein'ın bu ay Beauty adında yeni bir parfüm çıkaracak olmasını kutlamak adına eski bir parfümünü konu edeyim dedim.

Daha önce de Calvin Klein parfümlerine olan zaafımı hissettirmiştim sanırım. Sevmediklerim bile parfüm dünyasını şekillendirme güçlerinden dolayı beni heyecanlandırır ve birkaç yıl aralarla illa ki aklıma düşerler.

Eternity'yi sevip sevmediğimden ise hala emin değilim. Ama beni bir kenara bırakırsak; parfüm başarılı, başarısı da -1988'den beri piyasada olduğunu ve sadık hayranlarını düşünürsek- ispatlı.

Sanırım en büyük talihsizlik bu parfümle ortaokul sıralarında tanışmam oldu. En yakın arkadaşım, her küçük kızın yapacağı gibi ablasının parfümünden birkaç fıs sıkar, öyle gelirdi okula. Söz konusu parfüm Eternity olunca yaş-aura konusunda büyük bir tezatın ortaya çıkması kaçınılmazdı tabii.

Üst notalar: mandalina, yeşil notalar, frezya, limon çiçeği, ada çayı

Orta notalar: yasemin, zambak, vadi zambağı, gül, menekşe, nergis, karanfil, kadife çiçeği

Alt notalar: amber, paçuli, kediotu, misk, sandal ağacı

Tabii ki bir çiçek kokusu. Ama çiçek kokusuna varmak için küçük bir engeli aşmanız gerekiyor. Bu engelin ada çayı olduğunu sanıyorum.

Yıllar sonra, zevklerim çokça değişmişken tekrar denediğimde de yine aynı hisle karşılaştım. Parfümün burna ilk vuruşuna gerçekten bir burukluk, bir gariplik eşlik ediyor. Sorumlunun ada çayı olduğunu bilsem de, ortaya çıkan sonucun japon pilavını çağrıştırdığını söyleyebilirim.

Bunu takip eden ise daha çok tat alma duyusundan tanıdığımız bir his. İlk lokması zorla yutulan yemeğin, ağız bir kere alıştıktan sonra gerçek marifetini göstermesi, ikinci ve üçüncü lokmada hiçbir yemeğin vermediği zevki vermesi gibi. İlk nefesten sonra güzelleşiyor Eternity, orta notalardaki bütün çiçekler önce nostaljik bir yumuşaklık getiriyorlar. Sonra nostalji de yerini romantizme bırakıyor ve parfümün adı da anlam kazanıyor. Modern parfüm dünyasına her zaman meydan okuyabilecek bir tarafı var. Ve sonsuza dek kullanılır mı bilmem ama sonsuza dek hatırlanacağı kesin.

Bütün güzelliklerine rağmen konu koku olduğu zaman ilk intibanın "garip" olmasına şahsen benim gönlüm el vermiyor. Sanki başka bir gezegenden gelen bir canlıyla karşı karşıyaymışız da, kendi ırkı içinde güzel mi çirkin mi sayıldığını tam da kestiremiyormuşuz gibi; bana göre değil. Yine de burukluğun azaltılmasını istemezdim, çünkü parfümün bütün olgunluğu yok olur, ortaya muhtemelen Calvin Klein'a benzemeyen sıradan bir şey çıkardı. Her güzel şey de tam benlik olacak değil ya.

Son olarak Eternity'nin şişesi: Bu kadar fark ettirmeden insanın aklına kazınan ve kendini sevdiren bir şekil var mıdır bilmiyorum. Bu art-deco'msu obje hep tuvalet masamda dursun, ben de her baktığımda içimden sayayım:

Seviyor, sevmiyor, seviyor, sevmiyor, seviyor, seviyor, aslında seviyor...

Addict Eau Fraiche

2010-08-30T00:03:00.006+03:00

Güle güle Addict Eau Fraiche!

2005 yılının bir yaz gecesiydi, İstiklal Caddesi'nde, açık havada, kalabalık bir masada oturuyordum. Çok mutlu olduğumu, kanımın kaynadığını hatırlıyorum ama böyle olmasaydı da sanıyorum sonuç farketmeyecekti.

Sıcacık ve hafif esintili havada burnuma ikide bir bütün konsantrasyonumu bozan, beynimde yepyeni bir sayfa açan ve beni keyiften kıran bir koku çarpıyor. Ama neredeyse farkettiğim anda kaybediyorum izini. Dedektifliğe başlamak işten değil.

Bir süre sonra parfümü kenara sıkıştırıyor ve parfüm sahibi olma ihtimali olan kişi sayısını ikiye düşürüyorum. Bu kişilerden biri bizim masadan, yeni tanıştığım bir kız, diğeri ise yan masadan. Bizim masadaki kıza parfümünü soruyorum. Kız şaşırıyor, gülümsüyor ve sevinçle bu soruyu sorduğum için ne kadar mutlu olduğunu söylüyor. Bu parfümü çok sevdiğini ama üzerinde kimsenin farketmemesine çok bozulduğunu belirtip "Kenzo - Flower" deyiveriyor. Ve tabii, almakta olduğum kokunun Kenzo - Flower olmadığını çok iyi bilen ben, bu kızın sevincini bozmamak adına, asıl parfüm sahibine, yan masadaki kıza artık hiçbir şey soramıyorum.

Gecenin geri kalanında adeta kokuyu ezberlemeye, nasıl olacaksa artık, bir dahaki parfümeri seferimde işime yarayacak ipuçları elde etmeye çalışıyorum. Dior Addict'le bir benzerlik olduğu dikkatimi çekiyor. Ama Dior Addict'te asla kendimi görememiştim, bu parfümü ise ömür boyu kullanmanın hayallerini kuruyorum.

Bir kere bu parfümde çiçekler var. Ama beyaz çiçekler demeye dilim varmıyor. Sarı çiçekler değil, pembe çiçekler hiç değil. Mavi çiçekler! Mavi çiçek diye bir kategorinin olduğundan o gün de emin değildim, bugün de değilim, ama bu parfümü tanımlamanın en güzel yolu bu:

Mavi çiçekler, odunsular ve o zamanlar çikolata olduğuna kanaat getirdiğim tatlı-acı bir nota.

Sonra çok güzel bir şey oluyor. Beynimdeki bu tanım, Dior Addict'le olan benzerlikle birleşince, o zamana dek varlığından haberdar olduğumu bile farketmediğim bir parfüm geliyor aklıma. Her zaman Dior Addict'in hemen yanında duran, menekşe mavisi başka bir Addict şişesi.

İlerleyen günlerde geciktirmeden bir Dior standına gittim ve önce hayal meyal hatırladığım bu menekşe mavisi şişeyi, iki saniye sonra da aradığım kokuyu buldum. Bir ürünle ilk tanışma sırasında kişisel zaferlerin çok büyük olumlu etkisi olduğunu düşünürüm. Bu parfümle tanışmamın büyüsünde de kendi başarımdan duyduğum hoşnutluğun elbette etkisi vardı. Ve daha önce de bahsettiğim gibi, o geceki mutlu ruh halimin... Fakat bunların hiçbiri, Dior Addict Eau Fraiche'i yıllarca aynı heyecanla kullanmamın sebebi olamaz. Bu tamamen parfümün kendi büyüsü.

Üst notalar: mandalina, mandalina yaprağı, vanilya, bergamut

Orta notalar: gardenya, Bulgar gülü, sümbülteber, yasemin

Alt notalar: gül ağacı, sandal ağacı, beyaz misk

Dior Addict'ten ne kadar farklı olduğu notalardan da anlaşılıyor. Dior Addict'in aksine, kimsenin işine karışmayan, "arkadaş canlısı" deyimindeki girişkenlikten çok uzak bir koku. Onun yerine çevresindekileri hızla arkadaş canlısı hale getirecek bir çekicilik sahibi.

Sıcak, yapışkan, tatlı, şirin veya masum değil.

Bahar serinliğinde, ve bahar ılıklığında, hülyalı, çekici ve bence oldukça seksi.

Parfümlerin vücut kimyasıyla uyumu önemlidir derler. Sanki bir de burun kimyasına uyumlu Addict Eau Fraiche. Hani uzun süre kullanılan parfümlerin boyutları algılanamaz olur, tekdüze gelmeye hatta hiç gelmemeye başlarlar. Hayır efendim, her sabah ilk kez koklanıyomuş gibi boyutlu ve taze.

Sanırım dostum gibi bir şeydi. Her sıkışta seviniyordum tanıştığım için. Vazgeçemediğim birçok parfüm var ama kullanırken en çok zevk aldığım parfüm kesinlikle kendisiydi. Ve o da parfüm dünyasına yavaş yavaş veda etti. Artık her yerde bulunmuyor, Dior tarafından da üretilmiyor. Uzun bir yazıyla veda etmek istedim kendisine.

Addict Eau Fraiche

2004 - 2010

Moschino Couture!

2010-08-21T19:58:00.006+03:00

Kot pantolon - beyaz tişört gibi en sıradan kombinasyonu bile keskinleştirebilen, lüks bir defilenin makyaj odası gibi kokan, şişelenmiş moda gibi bir şey.

Moschino'nun parfüm isimlerinin sonunda kullandığı ünlem işaretini en çok hak eden parfüm olsa gerek. Fakat Türkiye'de artık bulamadığım gibi İngiltere pazarından da çekildiğini öğrenmemle ne yazık ki üretiminin durdurulduğundan iyice emin olmaya başladım.

Üst notalar: bergamut, karabiber, mandalina, portakal

Orta notalar: sarı gelincik, yasemin, nar çiçeği, haşhaş tohumu

Alt notalar: vanilya, sedir, asilbent

Kesinlikle sıradan veya alışılmış bir parfüm değil, en büyük ayırt edici yanı da haşhaş tohumu ve karabiberin muhteşem, uyandırıcı, çarpıcı acılığı. Asilbentin, diğer adıyla benzoinin aromaterapide kullanılan endişe ve depresyonu iyileştirici özelliği de sanki parfümün bütün karakterini kaplamış. Beni en çok etkileyen de bir anlamda bu oldu: Gerçekten özgün ve iddialı olan parfümlerde mutlaka karanlık bir yan bulunur; ya biraz buğuludurlar, ya biraz buruk ya da gizemli. Couture! ise tamamen neşeli bir acılığa ve sıkıldığı andan itibaren her evresinde yüzü biraz daha güldürecek bir pozitifliğe sahip. Ve işte; bir şekilde ufak kızlara yakışmayacak kadar karakterli.

Parfüm 2003 yılında piyasaya girdi, eğer denediyseniz eminim aklınızda hala canlanabiliyordur. Denemediyseniz ve merak ediyorsanız:

Clinique Happy Heart'ın, çocukluğumuzda prizma plastiklerin içinde bulunan renkli kolonyaları hatırlatan kokusunu

ve Cacharel Gloria'nın sentetik-oryantal-baharatlı tarafını alın. (evet evet buğulu kısmını bir kenara atın.)

Ve bunları taptaze biberin şahitliğinde birleştirin. Ortaya çıkan cesur karışım parfümümüze oldukça yakın olacaktır.

Gloria demişken, böyle muhteşem parfümlerin üretimlerinin durdurulmasına hiç aklım ermiyor. Öyle ki haksız rekabet dolayısıyla parfüm dünyasından aforoz edildiklerini filan hayal ediyorum. Umarım yanılıyorumdur ve Couture! hala bir yerlerde bulunabiliyordur. Bu müjdeli haberi alana kadar elimdeki minicik sample'ı kullanmaya kıyamayacağım.

Miss Dior Chérie L'Eau

2010-08-19T04:43:00.011+03:00

Bu görsel karşısında irademin dışında bir dakikalık saygı oturuşunda bulundum yazmaya başlamadan önce. Parfüm için Sofia Coppola tarafından çekilen reklam filminin linkiyle bitirmeli bu postu.

Üst notalar: acı portakal

Orta notalar: gardenya

Alt notalar: beyaz misk

Miss Dior Chérie'nin 2009'da çıkan, tatlılığı ve çileksiliği hafifletilmiş flanker'ı, modaevinin kendi deyimiyle pastel bir parfüm. Dior pek çok farklı parfümünde yaptığı gibi, isim anasından oldukça farklı bir flanker çıkarmış ortaya yine. Şüphesiz Miss Dior Chérie ve Miss Dior Chérie L'Eau kocaman bir ortak paydaya sahipler; hayat dolular, masumlar ve taptaze çilekleri anımsatıyorlar. Fakat Miss Dior Chérie L'Eau, meyve kokusu olarak tanımlanamayacak kadar su hafifliğinde ve çiçeksi bir koku. Aslına bakarsanız o kadar hafif ki, bu parfümü kullanmak bir lüks sanki. Tabii çok güzel bir lüks.

Dior her zaman zevkime en çok hitap eden parfümleri üretiyor diyebilirim. Yine bayıldım, yine zevkle kokluyorum. Dior'un senelik sınırlı üretim parfümlerinden 2002 yılında çıkan Forever And Ever'ı bilenler bilir. Sınırlı üretim olduğu için çarpıcı olması da şart olan bu parfümü bir aşkla almış, fakat bitiremeden bırakmıştım. Sebebi ise - çarpıcılık uğruna - fazla kaçırılan keskinliği ve hatta netliğiydi. Bana kalırsa Miss Dior Chérie L'Eau, 8 sene önce çıkan o parfümün şeffaflaştırılmış, sanki ticari kaygı gütmeksizin sofistikeleştirilmiş çok güzel bir versiyonu. (Gereksiz bilgi: Bahsi geçen Forever And Ever adlı parfümü 2002 yılında benim için çok özel bir konserde kullanmıştım, dolayısıyla yepyeni Miss Dior Chérie L'Eau şimdiden güzel anılarımı canlandırıyor.)

Genç kızlara ve hatta gençliğe yeni adım atanlara, şeker gibi kokmadan şeker gibi hissettiren bu kokuyu rahatlıkla öneriyorum. Miss Dior Chérie'yi beğenmemiş olsanız bile, Miss Dior Chérie L'Eau'yu korkmadan çekin içinize. İçindeki her şey çok hafif, çok güzel.

Yönetmen: Sofia Coppola Müzik: Brigitte Bardot - Moi Je Joue

YSL Rive Gauche

2010-07-30T05:05:00.007+03:00

Ve Jitterbug için yılın Rive Gauche zamanı geldi çattı.

Bu parfümü ilk keşfettiğim dönemde kokuya bayılmakla, kullanmak için henüz çoook genç olduğum gerçeğini unutmamaya çalışmak arasında o kadar sıkışmıştım ki, kendimi bir sözle rahatlatmak durumunda kalmıştım: Ömrüm yeterse 40 yaşımdan itibaren doya doya Rive Gauche kullanacağım.

Gelin görün ki, her sene illa bir ara bu sözü biraz bükmeye, artık bu parfümün bana yakışacağı bir yaşa geldiğime inanmaya meyilleniyorum. İşin ilginci bu dönem hep de yaz mevsimine denk geliyor. Rive Gauche aldehitli, oldukça baskın, kış için önerilebilecek bir parfüm, ama ben çocukluğumun bir yaz tatilinde Akdeniz'de burnuma esen Rive Gauche'u, ve bu kokunun havadaki bütün neme karşın beni rahatsız etmekten ne kadar uzak olduğunu unutamıyorum!

1971 yılında piyasaya sürülüp o günden beri bir klasik olarak anılmakla beraber, Tom Ford'un 2000 yılında Yves Saint Laurent'in başına geçmesi ve Rive Gauche'u modernize etmeye karar vermesiyle biraz değişikliğe uğramış, şu anda orijinalinin hayranı olan insanlar tarafından kendisine sıkça burun bükülen bir yaşam sürmekte.

Şahsen bu parfümle 2000'li yıllarda tanıştığım için ben bir değişim gözlemleyebildiğimi söyleyemem. Bana kalırsa şimdiki Rive Gauche, aynı benim çocukluğumdaki, Akdeniz'deki Rive Gauche. (Ya da Rive Gauche olduğunu sandığım o parfüm.)

Üst notalar: şeftali, limon, bergamut, hanımeli

Orta notalar: gardenya, manolya, zambak, yasemin, ylang ylang

Alt notalar: amber, sandalağacı, hintbaklası, Kabe samanı, meşe yosunu

Beyaz çiçeklerin, büyüleyici parfümlerin çoğunda bulunan hintbaklasıyla ve parfüme bütün karakterini veren, insanı titreten-kendine getiren aldehitle buluşup, sanki doğada bu halde bulunuyormuşçasına uyumlu bir şekilde karışmasıyla oluşan bir harika sıvı. Aldehitin sertliğine rağmen kendince yumuşak. Üstünde mavi siyah çizgileriyle her görenin deodorant olduğunu sanmasına bayıldığım, adeta vintage bir obje; metal silindir şişe. Ve bolca kızıl kadınla göz dolduran ilanlar. İlanlar arasından favorim 2003'teki olup, o tarihten beri koca beyaz ahizeli bir telefon aradığımı da sırıtarak belirteyim.

Eğer parfüm konusunda cesur davranıyorsanız, örneğin Poison serisinden herhangi birini kullanmışlığınız varsa, 20 küsürlü veya 30 küsürlü yaşlarda bu parfümü kullanabilir ve eminim garip de karşılanmazsınız. Ben ise bu sene de pas geçeceğim, parfümeride her karşıma çıktığında bir kere fıslatacağım. Hatta çekinmeyeyim, aklıma geldiği gibi ifade edeyim: "Ben bu kadar karakterli bir parfüm kullanmaya hazır değilim." Seine nehrinin sol yakası, kaldı 15 sene, bekle beni!

Hip Hop Saatler

2010-06-24T23:09:00.004+03:00

İtalyan'lar gidip parfümlü kol saati üretirlerse ben de blog'umda bir ayrıcalık yapar, kol saati tanıtırım.

Hip Hop, Binda Grubu'nun 80'lerin model ve renklerinden esinlenerek tasarlanmış yeni koleksiyonu. Başta belirttiğim gibi saatlerin en ayırıcı özelliği silikon ve parfümlü kayışları. Kayışların 20 farklı renginin olması, istediğimiz boya ayarlanması ve istediğimiz renkteki kayışları ayrıca satın alabilmemiz de cabası. Parfümlere gelirsek, 5 çeşit var önümüzde: vanilya, ananas, limon, şeftali ve çiçek. Hepsi de az çok kokulu silgi havasında ve sıcak yaz günleriyle fazlasıyla uyumlu. Benim favorim tahmin ettiğim gibi cıvıl cıvıl ve ferah kokusuyla çiçek oldu.

Yaz mevsiminde saat kullanmaktan nefret ediyorsanız, suya rahat rahat sokabileceğiniz ve istenmeyen kokularla uğraşmayacağınız bu yeni seçenekleri bir değerlendirmenizde zarar olmaz.

http://www.hiphopwatches.it/

Gapscent Heaven

2010-06-15T02:17:00.011+03:00

Gap'in sade ve spor giyim tarzıyla çok uyumlu, sade ve kolay sevilebilir bir parfüm Heaven. Daha önce belirttiğim gibi, giyim firmalarının parfümlerine şüpheyle yaklaşan biriyim ve siz de benim gibiyseniz, bu basit parfümü şaşırtıcı derecede başarılı bulabileceğinizi söylemeliyim.

Notalar: yasemin, müge, ağaç yosunu, misk...

... ve daha kim bilir hangi beyaz çiçekler. Kaynaklar bu dört notaya işaret etse de bir kere içinize çektiğinizde koca bir bahçenin söz konusu olduğunu anlıyorsunuz. Sıvının açık mavi renginin su kokularını çağrıştırdığına da çok bakmayın; ortada bir su varsa, olsa olsa ormanın içindeki bir göldür o. Heaven beyaz çiçeklerle yeşil ormanların kokusu.

Diğer yandan, deyimi yerindeyse biraz "karikatürize" bir parfüm. Eğer parfüm zevkiniz zaman içinde değişip geliştiyse, kendinizi "hayatta kullanmam" dediğiniz parfüm türlerini severken bulduysanız, Heaven'a karşı çok büyük bir aşk beslemenize fazla imkan yok. Çünkü kaçınılmaz derinlik arayışınız tatmin olmayacak. Gelin görün ki kullandığı ilk parfüm Heaven olan ve 10 yıldır başka parfümü beğenemeyen insanların sayısı da az değil. Gerçekten tam bir "ilk parfüm" Heaven, ve anlaşılan fena bağımlılık yapıyor.

Ben gündelik hayatımın bir bölümünde bu parfümle haşır neşir olmak isterdim. Mesela çamaşırlarımın veya bir arkadaşımın ( :) ) böyle kokmasını... Ama kendi parfümüm yapmaya kalkarsam çok çabuk başka bir dala atlayacağımdan eminim. Fiyatının nispeten makul olduğunu düşünürsek, güzel bir tatile bu parfümle gidilebilir, sonradan her koklayışta o tatil, kişisel cennet, tekrar tekrar yaşanabilir.

Son olarak bu parfümle ilgili bir keşif; yabancı bloglarda birkaç insan aynı şeyden bahsetmiş: Seneler önce ilginç ev eşyaları satan butik mağazalarda Mottura adlı San Francisco'lu bir firmanın Heaven isimli bir parfümüne rastlıyorlar. Çok fazla bilinmemesinin de hoşnutluğuyla, bulunamaz oluncaya kadar yıllarca bu parfümü kullanıyorlar. Sonra bir gün bir Gap mağazasına girip Heaven isimli parfümü kokladıklarında, kendi emektar Heaven'ları olduğunu farkediyorlar. 1994 yılında Gap, Mottura isimli bu küçük firmanın dört parfümünü satın alıp, daha uygun fiyatla, daha fazla kişiye satmaya başlamış. Bu da Heaven'ın başta bahsettiğim şaşırtıcı başarısının sebebi olabilir.

Eau des Merveilles

2010-04-12T20:19:00.015+03:00

Madem parfümlerden bahsederken bu kadar sık "sıradan" lafını kullanıyorum, sırayı sıradışı bir parfüme vereyim şimdi.

Fransız modaevi (modadevi?) Hermès'in 2004 yılında piyasaya sürdüğü Eau des Merveilles...

Üst notalar: Kâbe samanı, meşe ağacı, sedir

Orta notalar: esmeramber

Alt notalar: limon, portakal, parlak reçine, pembe biber

Erkek parfümlerinin bile yapmadığını yapıyor; hiçbir çiçek notası içermiyor. Dahası, parfümü kalıcı kılan odunsuları üst notalara, parfümün açılışını yapan narenciyeleri ise alt notalara koyuyor. Resmen baş aşağı duran bir parfüm bu.

Bu durumun burnumuza etkisi nasıl oluyor?

Eau des Merveilles tende lüks bir sabun kokusunu andırıyor. Pahalı kokmasına rağmen karşılaştığım en ferah parfümlerden biri; içinizi baymasına pek imkan yok. Akıl erdiremediğim nokta da, limon ve portakalın böyle uzun süre pırıl pırıl parlamasını nasıl sağladıkları.

Kokuyu derin derin içinize çektiğinizde etrafa yaydığı tuzlu havayı da farkediyorsunuz. Kesinlikle bir su kokusu değil Eau des Merveilles, kesinlikle mavi veya yeşil değil. Ama deniz havası yine de orada. Bunun sebebi de balinalar tarafından salgılanan ve denizin yüzeyinde mumsu bir yapıda biriken - ve parfümün kalp notası olan - esmeramber.

Su kokusu olmamasına rağmen suyu hatırlatmasından dolayı, L de Lolita Lempicka ile aynı gizemi paylaştığını düşünüyorum. L de Lolita Lempicka'nın ağır tatlılığıyla bu parfümün bir ilgisi olduğu düşünülmesin tabii.

Sonuç olarak: Deneyin ve hatta ilk koklamada vazgeçmeyin. "Bugün hangi güzel kokuyu süreyim?" sorusunun değil de, "Bugün hangi atmosferle çevreleneyim?"in cevabı olan, güneş, deniz ve yaz mevsiminin şişelenmiş hali olduğu ancak alışılmış tropik aromaların hatırasından arındıktan sonra farkedilebilen, zarif mi zarif, benzersiz bir karışım Eau des Merveilles.

Bvlgari Au Thé Rouge

2010-03-18T23:13:00.006+02:00

Bvlgari'nin çay kokuları serisinin üçüncü ve sonuncu üyesi; adından da anlaşılacağı üzere bu sefer "kırmızı çay" kokusu hedeflenmiş.

Üst notalar: bergamut, portakal, pembe biber

Orta notalar: incir, çay

Alt notalar: ceviz, reçine, misk

Bir dolu yiyecek notasıyla ve buna rağmen tertemiz bir parfümle karşı karşıyayız.

Au Thé Rouge'u bileğime ilk sürdüğümde burnuma sadece çok keskin bir tarçın kokusu geldi ve en kısa zamanda elimi yıkamam gerektiğini düşünerek çıktım mağazadan. Artık nasıl boşvermişsem bu parfüme, yarım saat sonra burnuma gelen güzel kokunun sahibini bulmak için bileğime bakmak yerine etraftaki kadınların peşine düştüm. Buymuş efendim, Au Thé Rouge'muş o buğulu, şık ama spor kokunun kaynağı.

Tarçın olduğunu sandığım açılış, biber ve limonsu notaların keskin ve ferah bir birleşimi. Çok geçmeden incirin yumuşacık, hafif tatlı kokusu üst notaları dengeliyor ve o andan itibaren de parfüm, türünün en pürüzsüzlerinden biri olup çıkıyor. Bir çay kokusundan beklenenin aksine yeşil notalarla değil miskle kapanıyor. Çayın rahatlatıcı etkisi ve duyusallığı da baştan sona hissediliyor.

Parfümün yaratılışında Güney Afrika'da yetişen Roobios çayından esinlenilmiş, fakat bu çayı bilenler amaca ulaşılamadığı, Roobios'tan çok siyah çay aromasının etkili olduğu görüşünde. Bana da oldukça baharatlı bir tür olan Chai'yi anımsattı. Fakat kokunun karakterinde çaydan bile çok incirin etkili olduğunu tekrarlamalıyım.

Aynı anda ferah ve tatlı olmayı başardığı için, ve buğulu kokulardan hoşlandığım için, harikalar yaratmamış olsa da sevdiklerim arasına koyuyorum Au Thé Rouge'u. Notaların arasında görünmese de gülsü, çiçeksi bir yanı olduğunu da ekleyeyim. Ben biraz CK Be'ye, biraz da Eternity Rose Blush'a benzettim, ama ikisinden de daha hafif ve güzel buldum. CK Be demişken: Bu parfüm de unisex olarak geçiyor ama benim fikrimi sorarsanız fazlasıyla feminen.

Sonuç: Gündelik parfüm arayışı için hoş bir seçenek.

Givenchy Eaudemoiselle

2010-03-09T03:14:00.015+02:00

Bir modaevi tarafından üretilen makyaj malzemeleri söz konusu olduğunda en düşkün olduğum ismin Givenchy olduğunu söyleyebilirim. Bu yüzden olsa gerek, her zaman bir Givenchy parfümünü de çok sevmeyi istemişimdir. Ama maalesef parfüm zevkimiz bir türlü tutmaz; güzel parfümleri benim, nasıl desem, "demografik" özelliklerime uymaz, bana uyanları da ben beğenmem.

Eaudemoiselle'in piyasaya sürülmesiyle yine içimdeki umut tomurcukları filizlendi tabii, üstelik destekli de filizlerdi bunlar. Çünkü:

- Afişte Great Expectations'taki malikaneyi anımsatan bir bahçede, tam da Estella'yı anımsatan bir genç kız boy gösteriyor. Burnuma yeşilsi/odunsu/gizemli/sofistike kokular geliyor.

- Parfümün sade şişesi içindeki sıvıya çok özen gösterildiği hissini uyandırıyor. Üstelik anneanne dolabından fırlama nostaljik dizaynıyla kokuda retro bir yan bulabileceğimizi de müjdeliyor.

- Parfümün ismi ister istemez Coco Mademoiselle'i hatırlatıyor. Modern bir klasik bekleyişine sokuyor.

Gelin görün ki Eaudemoiselle ilk nefeste narenciye ve çiçeklerle dolu bambaşka bir tabloyla karşı karşıya bırakıyor bizi. Bir natürmortla.

Üst notalar: mandalina, İtalyan kış limonu, Japon fesleğeni

Orta notalar: Türk gülü, ylang ylang, portakal çiçeği

Alt notalar: sedir ağacı, amber çiçeği, hintbaklası, kristalize misk

En güçlü nota şüphesiz gül. Hatta neredeyse bir hammadde parfüm serisine ait olduğunu düşündürecek kadar net bir gül kokusu bu. Her zamanki gibi turunçgilli bir açılışla süslenmiş. Fakat bu turunçgiller parfüm iyice oturduğunda da solup gitmiyorlar ve Eaudemoiselle'i aynı anda hem çok pembe hem de çok turuncu olan, ağır ve canlı bir parfüm haline getiriyorlar.

Çiçek kokularını tanımlarken kötü sıfat kullanmayı beceremiyorum, çünkü hepsi en az bir tane güzel his uyandırmayı başarıyorlar içimde. Dolayısıyla Eaudemoiselle'le ilgili hoşnutsuzluğumun sebebi olarak da sıradan olmasını gösteriyorum. Hoş ama son derece sıradan bir koku. Süpermarketteki deodorantlar ya da evdeki potpourri'ler kadar sıradan bulduğumu söyleyeyim hatta. Baştaki beklentilerimden sadece biri karşılandı; kokunun nostaljik bir yanı var. Ama işin şaşırtmacası da burada: Modern yanını koymayı unutmuşlar!

Bu parfümde benim bulamadığım şeyleri bulabileceğinizi düşünerek, ve biraz da kıskanarak, özellikle gül kokusu seviyorsanız denemenizi tavsiye ediyorum. Parfümün şirin kutusunu da görebileceğiniz bir görselle bitiriyorum.

American Cream ve Flying Fox

2010-01-21T00:46:00.014+02:00

Bana sonunda katı parfüm kullanma alışkanlığını edindiren iki Lush ürünü.

Müşterilerinden gelen geri bildirimleri hızla değerlendirmesiyle ünlü olan bu firma, American Cream isimli saç kreminin kokusunun çok beğenilmesi üzerine aynı kokuyu katı parfüm olarak da piyasaya sürmüş.

İlhamını 1950'lerdeki milkshake barlardan almış; çilek, vanilya, portakal, lavanta ve adaçayı notalarından oluşuyor. Yiyecek gibi kokmaktan her zaman çekinen biri olarak American Cream'in ten kokusu dostu bir parfüm olduğunu hemen sevinerek belirteyim. Doya doya kış havası alamamaktan şikayet ediyorsanız muhtemelen size de ilaç gibi gelecek. Çünkü tatlı ve sıcak bir koku olmasına rağmen içindeki lavantanın ferahlığı sayesinde bir yandan da sürekli dışarda kar yağıyor hissi veriyor.

Şimdiye kadar edindiğim katı parfümlerin sıvı versiyonları da olduğu için kullanmak pek anlamlı gelmemişti. American Cream'in sıvı parfümü olmayınca haliyle işler değişti.

Flying Fox ise aslında güzel kokulu bir şakak kremi. Kadınların adet dönemi gerginliğine iyi gelmesi fikriyle üretilmiş, stresli dönemlerde bilek ve şakaklara masaj yaparak kullanılması öneriliyor. Masajın ve güzel kokunun zaten gerginliğe iyi geldiğini düşündüğüm için özel bir beklentim olmadan aldım. İçeriğini araştırdığımda adet sancılarına iyi geldiğini bildiğim çuhaçiçeğinin yağını kullandıklarını gördüm; bilmem bileğe sürüldüğünde ne derece etkisi olur. Neyse, diyeceğim o ki çok hoş, baharsı bir kokusu var. Özellikle yasemin kokusunu sevenler kaçırmasın, zaten notaları sadece yasemin ve ylang-ylang olarak geçiyor.

Flying Fox ilginizi çekiyorsa Lush'a girdiğinizde ilk önce bu parfümü koklamanızı tavsiye ederim. Lush mağazalarındaki kapıdan dışarıya taşan tatlı kokulara burnunuz bir kere alıştı mı Flying Fox vazodaki çiçek kadar ham bir koku gibi gelebiliyor çünkü. Sonra temiz havada kokladığınızda ise ne kadar tatlı bir floral olduğuna şaşırıyorsunuz.

Çevrenizi süslemekten çok gün içerisinde hareket ederken burnunuza çarpıp mutlu edecek bir şeyler kullanma fikri cazip geliyorsa, bu iki parfüm çok tavsiye.

Yohji

2010-01-18T00:03:00.011+02:00

Ünlü Japon tasarımcı Yohji Yamamoto'nun 1996 yılında piyasaya sürülen, üretiminin durdurulmasıyla 2005 yılında "çok zor bulunan" statüsüne geçen parfümü. Günümüzde ise ancak doldurma parfümlerle hatırlanabiliyor.

İşin ilginç yanı, bu kısa ömrüne rağmen birçok -üstelik parfümlerle ilgilenmesini hiç beklemeyeceğiniz- erkeğin "kadınlarda en sevdiği parfüm" olarak hala Yohji'yi söylemesi.

Üst notalar: anason, portakal çiçeği, mandalina

Orta notalar: zencefil, orkide, ylang-ylang

Alt notalar: vanilya, sandalağacı, kumarin, misk, amber

Tam bir şehirli kadın parfümü. Şehri anımsatmakla kalmıyor, bir de şehir fikrini güzelleştiriyor, caz festivali reklamlarındaki gibi uyumlu mu uyumlu sokaklar ve kalp hızlandırıcı bir siluet getiriyor akla. Özellikle açılıştaki notalar ağız sulandırıcı. Geceye uygun olsa da kesinlikle karanlık ve buğulu değil; canlandırıcı bir parfüm. Son aldığı hal bana araba kokularını hatırlatıyor, ama -inanılması zor da olsa- gayet hoş bir biçimde. Tahmin edeceğiniz gibi erkek parfümlerini çağrıştıran bir tarafı var, ama bunun sadece dişiliği daha da artırdığı bir durumdan bahsediyoruz yine.

Yeşil, baharatlı ve odunsu, yoğunluğuna rağmen doğunun dokunuşuyla son derece duyusal olmayı beceren, ayrıntılarından hiçbir şey kaybetmeyen, seksi mi seksi bir karışım kısaca. Bize de bir gün yeniden üretilmesini dilemek ve doldurma parfümlere şükretmek düşüyor.

Féerie ve Collection Extraordinaire

2009-12-26T01:01:00.010+02:00

Fransız mücevher firması Van Cleef & Arpels'ın, Midsummer Night's Dream koleksiyonu için geçen sene hazırladığı -her zamanki gibi oldukça pahalı- parfümü Féerie.

Kapağın üzerinde mücevher koleksiyonunda da bolca kullanılmış olan zarif bir peri figürü oturuyor olsa da, şişenin yarattığı ilk çağrışım cinayet aleti olarak kullanılabileceği yönünde. Parfümün bu sene çıkarılan Eau de Toilette versiyonunda ise ağaç dallarını kullanmak yerine periyi direkt şişenin üzerine koyarak daha derli toplu bir iş çıkarmışlar.

Üst notalar: menekşe, frenk üzümü, İtalyan mandalinası

Orta notalar: Bulgar gülü, Mısır yasemini

Alt notalar: zambak yağı, Kabe samanı

İlk sıkıldığı anda tatlı ve odunsu duruyor: şişe gibi kokunun da Lolita Lempicka'ya benzeyeceği gibi bir beklentiye giriyorsunuz. Oysa kısa sürede turunçgiller iyice ağırlıklarını koyuyorlar, fakat tabii ki gençlere yönelik tatlı-limonlu kokulara kesinlikle benzemiyor. Kadınsı, lüks ve zarif bir turunçgil kokusu Féerie. Özellikle Versace'nin Yellow Jeans'ini beğenenler ve üretimi durdurulduğu için üzülenler Féerie'de aradıklarını bulabilirler. Biraz odunsu, birazcık da çileksi bir yanı olmakla birlikte toplamda turuncu bir koku. Derin gece mavisi şişe serinliğiyle sizi yanıltmasın.

Şahsen yine "Evde olsa arada kullanırım, olmazsa aramam." diyebileceğim bir parfümle karşı karşıyayım ve fiyatının karşılığını verecek bir büyüleyiciliği olmadığını düşünüyorum.

Van Cleef & Arpels yakın zamanda "Collection Extraordinaire" adında bir de one-shot parfüm serisi çıkardı. Serideki altı adet parfüm, parfümeride yaygın olarak kullanılan hammaddelere kişisel birer yolculuk özelliği taşıyorlar. Firma da bu seriyle doğaya saygısını sunduğunu belirtiyor.

"Gardénia Pétale, Orchidée Vanille, Lys Carmin, Muguet Blanc, Bois D'Iris, Cologne Noire"

Genel olarak çok çiçeksi ve otantik kokular bunlar. Her biri güzel bir tatil yöresine götürüyor insanı, çiçeklerin kokularını en yoğun olarak verdikleri akşam saatlerinde şık kadınlar yeni yeni akşam yemeği için dışarı çıkmış gibi. Sadece Cologne Noire daha baharatlı bir koku ve unisex.

Aynı konsepte sahip parfüm serileri olan markalardan aklıma ilk gelenler Prada, Hermés ve Tom Ford. En büyük farkı fiyatı olmakla beraber Zara'nın da hammadde üzerine güzel parfümler çıkardığını unutmayalım. Van Cleef & Arpels'ın yine "Haute Parfumerie" olarak tanımladığı bu seri, tarzın takipçilerinin gözünden eminim kaçmayacaktır.

Benefit Crescent Row

2009-12-04T02:06:00.013+02:00

Eğlenceli ambalajlarıyla tanınan Benefit'in bu sene çıkardığı parfüm üçlüsü: laugh with me Lee Lee, something about Sofia, my place or yours Gina.

İngiltere'deki Georgia dönemine ait kent evlerinden esinlenerek oluşturulmuş konseptleri. Lee Lee, Sofia ve Gina bu bitişik evlerde yaşayan üç genç kız. Kutuların açılma mekanizması Barbie evlerininkine benziyor: tavan kalkıyor ve ön kapı, kale köprüsü gibi öne doğru açılıyor; kendimizi bu kızların tuvalet masalarında buluveriyoruz. Mini shaker şeklindeki şişeler de hemen orada.

Kokular vazgeçemeyeceğiniz, aklınızı başınızdan alacak türden değil ama üçü de son derece kullanılabilir türden.

laugh with me Lee Lee'nin notaları: siyahfrenküzümü, kavun, limon, siyah menekşe, zambak, yasemin, sarı ağaç, amber ve sandal ağacı. Kulağa ne kadar zengin gelse de, bu tam bir meyve-su kokusu. Mavili şişelerde satılan deodorantlardan fazla bir farkı yok. Su kokularından hoşlanmadığım için en az ilgimi çeken parfüm oldu.

something about Sofia'nın notaları: mango, frezya, saf zambak, yasemin, şakayık, misk, beyaz karamel, vanilya tohumu. Hafif pudralı ve hafif oryantal bir çiçek kokusu, aynı zamanda benim favorim. Sıkıcı olmayan bir nostaljikliği var. Herhalde Grease'in sonunda süslenip püslenen Sandy böle kokuyordur. Kendisiyle aynı kategorideki çoğu parfüm oldukça ağır olduğu için hoş bir seçenek olabilir Sofia.

my place or yours Gina'nın notaları: pembe biber, bergamut, mandalina, şakayık, ahududu, zambak, paçuli, hintbaklası, vanilya. Piyasada çekiciliği ve seksiliğiyle ünlenen parfümlerin bir karışımı gibi geldi bana Gina. Angel'ın tatlılığıyla Fuel for Life'ın şipreliği birleşmiş, ikisinden de daha hafif ve tabii daha az boyutlu bir parfüm ortaya çıkmış. Diğer yandan, Fuel for Life diye bir parfüm olmasaydı oldukça etkilenebilirdim bu kokudan.

Her zaman kullandığınız parfümün yanına bir seçenek eklemek istiyorsanız Sephora'ya uğrayıp Crescent Row'a bakmanızda fayda var: seri tam da umduğunuz gibi küçük ve eğlencelik miktarlarda (30 ml) satışa sunuluyor.

Chloé Eau de Parfum

2009-11-24T02:46:00.008+02:00

Bir daha hiçbir parfümden yerimde zıp zıp zıplayacak kadar etkilenmem derken karşıma çıkan ve yanıldığımı kanıtlayan güzeller güzeli bir parfüm. "Güzel" kelimesi fazlasıyla genel bir sıfat olsa da Chloé'den bahsederken kullanılmaması çok zor. Hiçbir kadının - ister tatlı parfüm düşkünü olsun, ister baharatlı, ister çiçekli - bu parfüme kolayca burun kıvıramayacağını düşünüyorum.

Öncelikle çocukluğuma küçük bir geri dönüş: Bir yakınımızın yurtdışından bana getirdiği saçları kokulu oyuncak bebek. O zamanlar bir oyuncağın saçlarının kokulu olması yeterince ilginç ama kokunun güzelliği bebeği bile ikinci planda bırakıyor! Ve anlaşılacağı gibi, bebek kaybolduktan yıllar sonra konsantre olup o kokuyu tekrar duymaya çalışmama gerek bırakmayan, söz konumuz Chloé.

Üst notalar: şakayık, frezya, liçi

Orta notalar: gül, manolya, vadi zambağı

Alt notalar: amber, bal, sedir ağacı

Bahar ve temizlik kokuyor, fakat kesinlikle bir diğer masum çiçek kokusu değil; son derece karakterli ve etkileyici. Girişkenlik olarak Burberry Weekend'e benzetebilirim; Weekend'in turuncu meyvelerinin yerine, gülün pembeliği ile. Alt notalardaki bal, ilginç bir şekilde parfümü ilk sıktığınız andan itibaren pırıl pırıl parlıyor. Zaten üstünüzde durdukça değişen bir parfüm değil Chloé: teninizde uzun bir yolculuğa çıkmaktansa, her koklayışınızda o aynı çok boyutlu yolculuğu burnunuzda yaşıyor. Çiçekli, cazibeli, ve oldukça ferah bir yolculuk.

Chloé'nin erkeksi hiçbir yanı yok. Seksi-kadınsı yanı da çok güçlü değil. Genç kız çekiciliğinde bir koku, doğal renginde upuzun saçları olan, beyaz tenli, biraz başına buyruk bir genç kız. Ama bu parfümü kendine yakıştırmak için illa genç kız olmak gerekmiyor, bir zamanlar genç kız olmuş olmak da son derece yeterli: üzerinizde uyumsuz durmayacak, olsa olsa yanaklarınızı biraz daha pembeleştirecek.

Parfümün iletişiminde üç kadın rol almış. Benim için bir süpriz de, ilk rastladığım Chloé afişindeki kız oldu. Nereden tanıyorum diye düşünürken parfümün ismi imdadıma yetişti: In Bruges isimli muhteşem filmde Chloé rolünü oynayan Fransız, Clémence Poésy'di bu. Diğer iki isim de Chloë Sevigny ve Anja Rubik. (Hayır, Anja Rubik hakkında yaptığım araştırmalarda Chloe ismiyle ilgili bir geçmişine rastlayamadım.) Televizyon reklamlarında da sürekli bu kızların upuzun ve dağınık saçlarının vurgulanması yüzümü güldürdü: demek "saç" çağrışımım sadece oyuncak bebeğe dayanmıyormuş.

Chloé'nin tek şişelik bir parfüm olmadığını belirteyim. Siz tek bir şişe kullanıp sıkılsanız bile üstünüze damgalanacak ve insanlar muhtemelen sizi senelerce bu kokuyla anacaklar. Aynı Chanel Chance gibi, Rive Gauche gibi, "imza parfüm" olma gücüne sahip. Kokunun ferahlığına kapılıp yoğunluğunu farkına varmamanız muhtemel, bu yüzden satın almadan önce daha hafif versiyonu olan Chloé Eau de Toilette'i de denemenizi tavsiye ediyorum.

Hayalet Parfüm: Candy

2009-11-20T22:09:00.005+02:00

Dünya üzerinde bu parfümü inceleyen ilk parfüm blogu olmanın haklı gururunu yaşıyorum arkadaşlar. Komik ama gerçek. Hani doldurma parfüm mağazalarında "Chanel - Candy" adıyla satılan şu parfümden söz ediyorum.

Parfümün notalarını paylaşmam mümkün değil, çünkü hiçbir resmi kaynakta adı geçmeyen bu parfümün, notaları da doğal olarak hiçbir kaynakta bulunmuyor. Durum şu: Chanel'in şu anda Candy isimli bir parfümü olmadığı gibi, hiçbir zaman da olmamış; Candy'nin, üretimi durdurulmuş bir Chanel parfümü olmadığından eminiz. Dahası, "Chanel Candy" sadece ve sadece Türkçe sitelerde adı anılan bir parfüm. Görünüş itibariyle bizim doldurma parfümcüler bu parfümü kendileri icad etti, veya bambaşka bir parfüme bu ismi taktılar. Candy'nin diğer parfümler arasında her zaman simli, ışıltılı kutularla paketlenmesi de bu teoriyi doğrular nitelikte: kimse "orijinal Candy"yi beğenip doldurma parfüm şeklinde talep etmeyeceğine göre, ilginizi mağazanın içinde çekmesi lazım.

Gelelim işleri iyice karıştıran gelişmeye: Şimdi bazı insanlar "Chanel Candy'nin orijinalini" çeşitli ülkelerin gümrüklerinden "Türkiye'ye getirip" satmaya başladılar! Türkçesi: Doldurma parfüm kullanmak istemeyen kesim piyasada Chanel Candy'nin orijinalini aradı, bulamadı, ve arz hemen talebe yetişti: belki de ilk defa bir doldurma parfümün orijinali üretildi.

"Chanel Candy diye bir parfüm olmaz olur mu? Tabii ki var ama Türkiye'ye gelmiyor. Avrupa'da ise kapış kapış.." gibi bir imaj çizilmesi de cabası.

Gümrükten getirildiği iddia edilen parfümün fotoğrafına buradan ulaşabilirsiniz. Klasik Chanel parfümlerinin şişe ve kapak tasarımına sadık kalınmış. Fakat kutu, muhtemelen Paint'te hazırlanan "Candy" yazılı kalplerle süslenmiş.

Hem Coco'nun kemiklerini, hem de cebinizi sızlatmamak adına Candy'nin bir Chanel parfümü olmadığını burada da belirtmek istedim. Bu parfümü seviyorsanız uygun fiyata doldurma parfüm olarak kullanmaya devam edin, üstelik orijinal olduğu iddia edilen versiyonun tersine doldurma parfümler Sağlık Bakanlığı onaylı.

Doldurma parfüm kullanmayı kesinlikle istemiyor fakat bu kokuyu çok seviyorsanız, Dolce Gabbana - The One'ın Candy'yi oldukça andırdığını tekrarlamakta fayda var.

Cerruti 1881

2009-11-17T23:11:00.010+02:00

Güzel bir parfümle parfümeride değil de, bir başkasının üzerinden burnuma esmesiyle tanışmayı her zaman tercih ederim; böylece hiçbir beklentiye girmeden, en net şekilde bütün çağrışımları yakalamak mümkün olur. Cerruti 1881'la da lisede ilk defa bu şekilde karşılaşmıştım. En yakın arkadaşım evden çıkmadan üzerindeki yumuşacık kaşmir kazağa bu parfümden 1-2 kez fıslatıp önümdeki sıraya oturma hatasını yapmıştı. Ne yapacağımı şaşırmıştım, ders dinlemek yerine parfümü en yoğun şekilde yakalayabileceğim açıda durmaya çalışıyordum. Sonunda o günlük kazaklarımızı değiş tokuş yapmaya karar vermiştik ve ben koku alamaz hale gelene kadar hayal üstüne hayal kurmuştum.

En çok sevindiğim şey bahsettiğimizin bir parfüm olmasıydı. O kadar ferah ve hafif bir kokuydu ki, çamaşır yumuşatıcısı veya sabun olduğuna da kolaylıkla inanırdım. Bir diğer ilginçlik de Nino Cerruti gibi bir markanın "klasik" parfümü olmasıydı. Klasiklerin ağır ve zengin kokması beklenmez mi?

Üst notalar: mimoza, meneviş, menekşe, frezya, yasemin, vadi zambağı, bergamut, gül

Orta notalar: kişniş otu, sümbülteber, kasnı, yasemin, Brezilya gül ağacı, portakal çiçeği, sardunya, nergis

Alt notalar: sandalağacı, amber, misk, vanilya, sedir

İletişimi sırasında kullanılan tarifi, "taze çiçeklerin ketenle ve odunsu tonlarla birleşimi" şeklinde. Cerruti 1881'ı farklı kılan da hangi notalarda gizlendiği belli olmayan o pamuksu keten kokusu: ne zaman yumuşak bir kazak giyecek olsam burnumun onu arama sebebi. Bir kumaş üreticisi ve modacı olan Nino Cerruti'nin böyle bir parfüme imza atmasının da dahice olduğunu düşünüyorum.

Parfüme özgü bir diğer özellik de tütsüyü andırması. Aslında Cerruti 1881, tütsülerle donatılmış bir banyoda çiçekli duş jelleriyle yıkanmış, sonra da yeni yıkanmış elbiselerini giyip parfüm sıkmadan dışarı çıkmış, gizemli bir kadını çağrıştırıyor bana. Anahtar kelimelere bakıldığında Asyalı kadınlar tarafından çok rağbet görmesi pek şaşırtıcı değil.

Kendimi ustalara saygı kuşağını tamamlamış gibi hissediyorum. 1995 yılında piyasaya sürülen bu parfüm umarım daha uzuun yıllar üretilmeye devam eder.

Harajuku Lovers G

2009-11-13T20:58:00.014+02:00

Kendimi bildim bileli bir ambalaj delisi oldum. Ama en azından parfüm konusunda kendimi uzun süredir bilinçli tüketici sayarım, sadece ve sadece koku için ödeme yaparım. Sevdiğim bir kokunun şişesi güzel çıkarsa şansım üzerimde demektir, o kadar.

Sephora'da Harajuku Lovers serisini denerken girdiğim halleri düşündüğümde ise görüyorum ki durum o kadar basit değil. Bir bebeği elime alıyorum, kokluyorum, yüzüm asılıyor, çaresizlikle bir diğerine uzanıyorum, sonra bir umutla bir diğerine. Sonunda G'nin sarışın bebekli şişesinden hoş bir koku yayılıyor. Değişiklik istediğim zamanlarda kullanmak üzere yeni bir parfüme ihtiyacım olduğu konusunda kendimi ikna ediyorum ve G'yi kaptığım gibi kasaya gidiyorum.

Harajuku Lovers, Gwen Stefani'nin Japonya'daki Harajuku semtine gitmesi ve buradaki cümbüşlü gençlik modasından çok etkilenmesinin üzerine yarattığı bir marka. 2008 yılında çıkan 5 tane parfümü var, her biri sıvı ve katı parfüm seçenekleriyle satılıyor.

Genel olarak oldukça tatlı ve keskin kokuları olduğunu söyleyip hemen G'ye geçeyim.

Notalar: mandalina, hindistan cevizi, elma kabuğu, Arabistan yasemini, frezya, manolya, hindistan cevizi kremi, beyaz sandalağacı, kavak

Limonsu bir açılıştan sonra hindistan cevizinin egemenliğine giren tropikal ve temiz bir koku bu. Tatlılığı arı mayalı silgi kokusunu anımsatıyor. Çok boyutlu bir etkileyiciliği olmamakla beraber, yaz mevsiminde boyuttan çok eğlence arayanlar için ideal. Bana kalırsa yazlık bir parfüm olmaktan da öte, "yazlık parfümü". Denize yakın bir ortamda koklandığında, şık bir parfüm olarak bile algılanabiliyor. Aroma terapik etkiler yaratmadan gülümseten bir parfüm arıyorsanız tavsiye edebilirim.

G'nin şişesi, Alice'in modern dünyaya uyarlanmış hali. Tabii Harajuku tarzında.

Yeri gelmişken, Harajuku tarzını sadece parfüm şişesinde beğendiğimi belirteyim. Markanın kılık kıyafetleri fazlasıyla kaotik. Beni dehşete sokan ise, bu birbirinden güzel şişeli parfümlere bir de limited edition'lar eklemiş olmaları. Aynı bebeklere bu sefer kışlık kıyafetler giydirip insanın içindeki koleksiyoneri harekete geçiriyorlar.

Harajuku Lovers'ın parfümleri Türkiye'de sadece Sephora mağazalarında satılıyor, katı parfümleri ve limited edition'ları ise henüz bulunmuyor.

Not: Şubat 2010'da bebeklerin bikini giydiği 5 yeni şişe piyasaya sürülecek ve bu sefer kokular da farklı olacak.

Estée Lauder Sensuous

2009-11-03T01:58:00.007+02:00

Ülkemize yeni gelen Sensuous aslında 2008 yazında "Every woman wears it her way." sloganıyla piyasaya çıktı, iletişimini de dört farklı kadın ile yaptı: gençliği temsilen Hillary Rhoda, duygusallığıyla Gwyneth Paltrow, klasik stili ve zarafetiyle Carolyn Murphy, olgunluğu ve kendine güveniyle Elizabeth Hurley.

Estée Lauder Sensous'u yaratırken, erkek parfümlerinde yoğun olarak kullanılan odunsu notaları bu sefer kadının en duyarlı yönünü ifade etmekte kullanmaya karar vermiş. Bunu duyduğumda ıssız bir adaya düşecek olsam yanıma alacağım tek parfüm olan CK Truth'u düşünüp "Bu zaten yapılmıştı." demeden edemedim. Tabii bu merakımı azaltmadı, hatta körükledi.

Üst notalar: zambak, manolya, yasemin yaprakları

Orta notalar: orman eriyiği, amber

Alt notalar: mandalina özü, bal

Yenilik yaratan bir koku olmamakla beraber, tatlı ve meyveli parfümlerin boğucu egemenliğinde taze bir nefes almamızı sağlayan bir azınlığa dahil olduğunu söyleyebilirim. Hafif pudralı, yağmur sonrası ferahlığında ve sıcacık bir koku olarak başlıyor şişe dışındaki yolculuğuna. Bana Escada Collection'ın yumuşaklığını hatırlattı hemen. Çok geçmeden balın dokunuşu hissediliyor, aynı Davidoff Goodlife gibi, doğayla başbaşa olmaya, keyfine düşkün bir kadının kokusuna dönüşüyor. Bahsettiğim bu iki parfümden birini seviyorsanız, Sensuous'u sevmeniz de çok olası.

Ben, odunsu kokuları zaten seven biri olarak Sensuous'tan da oldukça etkilendim. Günün her türlü çatışması içinde bir rahatlık kalkanıyla çevrelenmişsiniz gibi hissettiriyor. Çantanızdan her an kuştüyü bir yastık çıkarıp oracıkta uyuyabilirmişsiniz gibi. Merhabalaşırken sizi öpenler bir de size sarılmaya karar verebilirler, anlayın ki o gün çok yorulmuşlar.

Parfümün şişesi çok özellikli değil. Yatak odasının jaluzileri tuvalet masasındaki cam küreye yansımış gibi bir görüntüsü var. Her kadının kendi stiliyle birleştireceği bir parfümden bahsettiğimiz için sadeliği yerinde olmuş diyelim en iyisi.

Son olarak da parfümün sitesi: Sensuous'un sizin için ne anlama geldiğini yazıp ödül kazanabiliyosunuz.

http://www.sensuousis.com/

Cacharel Scarlett

2009-10-30T01:33:00.013+02:00

Cacharel'in yeni parfümü, ismini Gone With The Wind'in cesur ve duyarlı karakteri Scarlett O'Hara'dan almış. Şişesi, saklambaç oynayan neşeli bir kadının ruhunu temsil ediyor; canlı pembe sıvı, kocaman porselen bir kapağın altında gizli. Japon çiçekleriyle dekore edilmiş küçük bir düğün pastasını andırıyor.

Scarlett, 15-25 yaş arası genç kızları hedefleyen, çiçekli bir parfüm.

Üst notalar: çay yaprakları, hanımeli

Orta notalar: yasemin, armut, Provans balı

Alt notalar: portakal ağacı çiçeği, sandalağacı, misk

Her birini ayrı ayrı sevdiğim bu notalar bir de Cacharel ismiyle birleşince beklentilerim bayağı yükseldi. Hedeflenen yaş aralığına da dahil olduğum için dün büyük bir heyecanla uzandım şişesine. Aklımdan ilk geçenler:

Bu parfümü 15-25 yaşlarındaki bir genç kızın üzerinde düşünebiliyorum. Ama bu kız 70'lerde yaşıyor.

Hiç beklemediğim kadar modernlikten uzak, nostaljik bir koku çıkmış ortaya. Hanımelinin hanım hanımcık kokusu ile portakalın canlılığı hoş bir uyumla birleşmiş, ama diğer notaların hiçbiri bu ikiliyi günümüze taşımayı akıl etmemiş. Hatta bal, son bir dokunuşla seksi olmayı yasaklamış Scarlett'a.

Sonuç olarak dolmuşta yanınızdaki kadının sıkmamış olduğunu dileyeceğiniz bir parfüm değil, çağrışımları büyüleyici olmasa da olumlu. Elimin altında olsa mutlaka arada sırada kullanırdım. Ama eminim hiç beklemediğim bir anda şişeyi boş bulurdum, çünkü annem bitirmiş olurdu. 40 yaş ve üstündeki, kendini hala genç hisseden, çiçek kokusu tutkunu kadınlar için çok daha isabetli bir seçim olacağını düşünüyorum.

Si Lolita'nınkini hatırlatan bir de sitesi var:

http://www.scarlett-cacharel.com

Tous H2O

2009-10-29T21:16:00.006+02:00

Tous, yardım amaçlı tasarlanan mücevher koleksiyonu H2O'ya aynı isimde bir de parfüm ekledi.

Parfümün su damlası şeklindeki şişesinde geri dönüştürülmüş cam kullanılmış. Üretimi sırasında engellilere iş imkanı tanınırken, kesilen her ağaç için üç yeni ağaç dikilmiş. Satışlarının bir bölümü ise, temiz içme suyuna ihtiyaç duyulan bölgelere yardım sağlayan Intermon Oxfam'a bağışlanacak.

Üst notlar: Amalfi limonu, lavanta

Orta notalar: gül, yasemin

Alt notalar: Virjinya sediri, sandalağacı, amber

H2O tabii ki bir su kokusu. İlk izlenimim su kokusu kategorisine yeni bir şey sunmadığı oldu; şaşırmayı beklemeyin.

Okyanus ferahlığından çok, erimiş kar suyunun ferahlığına sahip. Gül ve yasemin, odunsu notaların arasında hissedilemeyecek kadar sönük kalmış. Angel Schlesser Femme'ye benzeyen bir soğukluğu var ve en az onun kadar maskülen. Küçük genç kızları parfüm kullanmaya heveslendirecek neşeli su kokularından değil kısacası.

Bu tarzdan pek etkilenmeyen biri olarak H2O'ya hemen sempati duydum ve Bvlgari Blv gibi, "mavi ama cazibeli" bir koku çıkmasını çok istedim. Maalesef olmadı.

Bu tarzı sevenler için ise H2O'nun bir çok notasının ve içeriğindeki alkolün organik olması tercih sebebi olabilir.

D&G The One

2009-10-25T03:01:00.013+03:00

Gisele Bündchen'li lüks reklamları ve "ağırım ben" diye bağıran şişesi dolayısıya kendime göre olmadığını düşünüp uzun süre denemedim bu parfümü. Meğer aklımdaki koca bir soru işaretini yok edecekmiş.

Doldurma parfümlerle içli dışlı olanlar bilirler, bu mağazaların hepsinde "Chanel Candy" adıyla satılan, meyveli, tatlı, oldukça akılda kalıcı bir parfüm vardır. Ama orijinalini edinmek isteseniz edinemezsiniz. Bunun sebebi de Chanel'in "Candy" adında bir parfümünün olmaması, hatta hiçbir zaman olmamış olmasıdır.

Bir dönem bunu çok kafaya takmıştım. Böylesine nevi şahsına münhasır bir kokunun mutlaka bir orijinalinin olması gerektiğini düşünerek, meyve kokusunu çağrıştıran rengarenk şişeleri tek tek denemiştim. Başarısız oldum ve sonunda pes ettim.

Gelin görün ki geçenlerde anneme göre bir şeyler bakarken The One'ı merak edeceğim tuttu ve bingo!

Üst notalar: mandalina, şeftali, bergamut, liçi

Orta notalar: yasemin, inci çiçeği, akzambak

Alt notalar: vanilya, amber, misk, vetiver, erik

Dolce Gabbana tarafından 2006 yılında piyasaya sürüldü. Başta erik olmak üzere her notasında yazın sıcaklığı ve canlılığı var; kışın, etrafında bir yaz havasıyla gezmek için ideal. Burnuma ve resmi olmayan bazı kaynaklara dayanarak söyliyebilirim ki ferhalatıcı bir armut da kullanılmış içeriğinde. Koku yerleştikçe tatlı ve masum meyveler yerini karamelimsi bir vanilyaya bırakıyorlar: başta bahsettiğim Candy'de hiç bulunmayan, kadınsı bir yönü ortaya çıkıyor parfümün. Benim en sevdiğim yönü de bu oldu; bütün güneşliliğine ve meyveli sakız havasına rağmen şerbete benzemeyen, karizmatik sayılabilecek bir parfüm ortaya çıkarmayı başarmış Dolce Gabbana.

Bir gizemi çözerken bir yenisini sunayım: Muhammed El Fayed'e ait olan Harrods mağazaları, Camilla El Fayed'e 21. yaşgünü hediyesi olarak The One adında özel bir parfüm tasarlatıyorlar ve Harrods mağazalarında satışa çıkmadan önce 1 sene boyunca Camilla'dan başka kimse bu parfüme sahip olamıyor. Bir rivayete göre Dolce Gabbana'nın The One'ı da işte bu parfümün ta kendisi.

CK IN2U Her

2009-10-23T16:35:00.006+03:00

2007 yılında CK IN2U ve kampanyasıyla ilk göz göze geldiğimde 1994 yılına bir deja vu yaşadım. O zamanlar parfümle ilgilenmek için fazlasıyla küçük bir yaşta olmama rağmen CK One'ın billboardları gencecik abi ablalarla süsleyen siyah beyaz ve sade afişlerine kayıtsız kalamamıştım. CK One'ı kokladığım anda da parfüm kelimesinin çağrışımları benim için sonsuza dek değişmişti: "zengin ve kürklü kadın aroması"nın yerini hayal gücünü harekete geçirici bir sıvı almıştı.

İlerleyen senelerde, her parfümü denemeyi kendime görev edindiğim dönemlerde de CK One'ın yeri ayrı kaldı; cinsiyetlerin ötesine geçen, güvenilir, taze ve temiz bir parfüme ne zaman ihtiyaç duyulacağı belli olmazdı.

2007 yılında ise artık o kadar çok "ezber bozan" koku üretilmişti ki, CK One güzel bir klasik olup çıktı. Calvin Klein da bunu farketmiş olacak ki, patentini almak üzere başvurduğu tabirle "technosexual" nesli hedefleyen yepyeni parfümü CK IN2U'yu piyasaya sürdü.

"Kız, erkeğin bloguna yazış şeklini seviyor. Erkek, kızın mesajlarından tahrik oluyor. Aralarındaki çok yoğun. Şu anda."

Parfümün isminin yazılışından ve şişesinde özellikle iPod materyalleri olan cam ve beyaz plastiğin kullanılmasından da anlaşılıyor: bu technosexual denen nesil, hıza ve iletişime önem veren, birbirine teknolojiyle bağlanan, şu sıralar 20'li yaşlarında olan nesil.

Koku da bir o kadar genç. CK IN2U Her'ün şaşırtıcı ve denenmemiş notaları yok; bir çokları gibi -belki fazlasıyla güçlü- bir turunçgil bombardımanıyla açılıyor, yavaş yavaş sıcacık, odunsu bir hale geliyor.

Üst notalar: frenküzümü yaprakları, Sicilya bergamutu, greyfurt suyu

Orta notalar: şeker orkidesi, beyaz kaktüs

Alt notalar: kırmızı sedir ağacı, neon amber, vanilya suflesi

Buna rağmen onu farklı kılan bir şey var, bu da sanırım her ne kadar kadın parfümü olarak geçse de, unisex kabul edilebilecek bir bütünlüğü olması. CK One'ın gücü onda da var: Gece-gündüz, yaz-kış, günlük-spor-şık ve hatta belirttiğim gibi, kadın-erkek farketmeden kullanılabilecek bir parfüm. Etkisi son derece taze ve canlandırıcı, dolayısıyla bir daraltma yapmam gerekirse, kırılgan olmayan, her an uzun bir yolculuğa çıkabilecek olan, rahat ve seksi insanın kokusu diyebilirim: insan tenine mükemmel uyum sağlıyor ve evet, sonuç da oldukça seksi oluyor.

Benzerlerini, üstelik kendinden önce çıkmış olan benzerlerini, eksik bırakmayı başardığını düşünüyorum. Parfümden hoşlanmayan bir kesime parfüm kullandırdığından/kullandıracağından eminim. Keşke bizim neslin ilham verdiği parfüm de, CK One ve CK Be gibi daha ölümsüz ve felsefik bir konsepte sahip olsaymış diye hafiften iç geçiriyorum sadece. Olsun, kampanya geçiciliği vurgulayadursun, parfüm klasikleşmeye aday.

Lolita Lempicka Si Lolita

2009-10-17T16:50:00.014+03:00

Lolita Lempicka'nın yine denemeden geçmenize izin vermeyecek bir şişe tasarımıyla raflarda yerini alan 2009 yılı parfümü.

Hemen belirteyim, Lolita Lempicka parfümleri her zaman konseptleri ve hikayeleriyle beni kendilerine çekerler fakat burnumda yarattıkları olumlu etki aynı derecede güçlü olmaz. Bunun en büyük sebebi de genel olarak çok ağır olmaları. O kadar ağırlar ki, "olgun kadın" seviyesini de aşıp skalanın en başına dönüyor, ilgi çekmek için bağıran küçük çocuğu anımsatıyorlar; ya da ben her denediğimde kendimi böyle hissediyorum. Buna karşın açık havada karşılaştığımda derin derin içime çekecek kadar cazip ve uyumlu notalar barındırdıklarının farkındayım, neden sevilesi olduklarını çok iyi anlıyorum.

Ya da anlıyordum. Si Lolita beni bu sene en çok şaşırtan parfüm oldu, yanlış koklamadığımdan emin olmak için tekrar tekrar burnuma götürdüm.

Üst notalar: pembe biber, bergamut, mandalina

Orta notalar: sarı şebboy, ıtırşahi, kediotu

Alt notalar: reçine, amber, paçuli, hintbaklası

İlk sıktığımda hissettiğim, her ne kadar notaların içinde bulunmasa da maskulen bir lavanta kokusu ve Mısır çarşısında bile karşılaşmadığım yoğunlukta baharat kokusu oldu. Niye bu kadar şaşırdığıma gelirsek; sanki baharatların arasına biraz da sebze karışmış! Itırşahinin bezelye familyasından bir bitki olduğunu düşününce, parfüm oturana kadar hissedilen baskın mutfak atmosferinden bu notayı sorumlu tutuyorum.

Ancak üzerinden uzun saatler geçtikten sonra parfüm benim için katlanılacak bir hale geldi ve hintbaklasının vanilyamsı kokusuyla çiçek notaları hissedilir oldu. Çiçeksiliği Chloe Narcisse havasında. Farklı ve cesur bir koku olduğu kesin, benim için ise hala fazla saldırgan.

Si Lolita'nın yaratılışında yine belli bir kadın karakterden yola çıkılmış, ama bu sefer Havva ya da Denizkızı'nın aksine dünyalı bi model seçilmiş: bohem Paris kadını. Parfümün tanıtımında kullanılan deyimiyle, "...yoldan geçen birine sebepsizce gülümsüyor, üzerinde bu mutluluk parfümüyle, sevgilisine doğru koşuyor."

Buna uyumlu olarak, dört yapraklı yonca formundaki şişesinin boynunda çiçekli bir fular, kapağında ise parfümün adının işlenmiş olduğu bir yüzük var. Yapraklar mutluluğu, şıklığı, rüyaları ve çiçekleri simgeliyor.

Kendime oldukça uzak bulduğum bu kokunun esin kaynakları da beni hiç çekmediğine göre, kimbilir belki de amacına ulaşmış bir üründür. Sitesine ise bayıldım. İnsana kendini Science For Sleep'in içinde hissettiriyor: http://www.silolita.com/

Diesel Fuel For Life

2009-10-07T05:03:00.007+03:00

Dün akşam annem "Sana bir süprizim var" dedi ve evi düzenlerken bulduğu yaklaşık 6 aydır kayıp olan Fuel For Life şişemi gösterdi. Bu kokuyu bu kadar özlemiş olduğumdan hiç haberim yoktu, çok sevdiğim halde nasılsa bir yerden çıkar diyerek yenisini almayı hiç düşünmemiştim. Şimdiyse şişenin dibinde ne kadar az kaldığına baktıkça -ve kalanını da zırt pırt bileğime fıslattıkça- koşup yenisini almamak için zor duruyorum.

Parfüm piyasaya ilk sürüldüğünde şişe tasarımının ve harika reklamlarının altında ezilecek bir koku çıkacağından emindim, önyargımın en büyük sebebi de giyim ağırlıklı bir markadan çıkıyor olmasıydı. Oysa ilk koklayışta hiiiç de tek boyutlu bir koku olmadığını farketmenin güzel süpriziyle bir şipre-sever olarak kendimi tamamen kaptırdım kendisine.

Notaları mandalina, pembe biber, yasemin, paçuli, frenk üzümü, ahududu, ve miskten oluşuyor: Annick Menardo ve Thierry Vasseur tarafından Venedik likörü ve ormansı kokulardan esinlenerek yaratılmış. Matara şekilli şişesi de böylece daha çok anlam kazanıyor sanırım.

Aslına bakarsanız -oturmak için uzun süreye ihtiyaç duymaması dışında- neredeyse Chanel parfümlerini hatırlatıyor bu parfüm bana: ilk sıkıldığında meyve kokularını Allure kadar doğal ve hamlıktan uzak harmanladığını düşünüyorum, üstünden zaman geçtikçe de Chanel Chance'da hissedilen pembe mendil kokusu burnuma çarpıyor. Yine de Chance'a göre çok daha net bir ifadesi olduğunu söylemeliyim.

İç ısıtıcı, sıcak bir parfüm. Sıcaklığı ne çocuksu bir sıcaklık, ne de -en azından direkt olarak- seksi-ateşli bir sıcaklık. Sanırım şöyle söylemek lazım: zarif, çekici bir sıcaklık. Son derece duyarlı ve gözü pırıltılı bir kadın geliyor gözümün önüne.

Son olarak da, tatlı bir şipre bu, ama tatlı olmaktan çok önce, şipre. Asla şekerli veya tropikal değil. Tatlı kokulardan hoşlanmayanlar sakın ola denemeden elemesin bu seçeneği.

Kişisel: Hayatımın güzel bir döneminin başlangıcında kullanmaya başlamıştım, güzel anıları böyle güzel bir parfümün simgelemesinden çok memnunum.

Jil Sander Style Pastels

2009-06-18T23:52:00.021+03:00

2008'de Jil Sander Style'ın flanker'ları olarak çıkan üç hafif limited edition.

Meyveli süt kutularına benziyorlar, iştah açıyorlar. Opak şişelere olan zaafımdan dolayı bunları dergide görür görmez parfümeriye koştum, birinden birinin kokusunu da beğeneceğime emindim.

Ne yazık ki en tatlı renkte en büyük hayal kırıklığını yaşadım. Blush Pink'in notaları: portakal çiçeği özü, menekşe, vanilya çiçeği, yumuşak ağaçlar ve amber. Ağaçsı kokuları sevenlerin kulağına her ne kadar çekici gelse de, o kadar keskin bir kokudan bahsediyoruz ki, bütün notalar bir talk pudrası kokusunun içinde kaybolmuşlar sanki.

Tender Green de pek öne çıkamıyor, yine bir tekdüzelik var. "Şampuan kokusu" gibi demek istiyorum ama ne şampuanlar vardır, parfümünü yapsalar da sıksak deriz. Burada anlatmak istediğim ise kokunun basitliği. Notaları: yeşil çay, acı portakal, yasemin, misk. Böyle, temiz ve canlı bir koku arayışındaysanız GAP'in kokularına göz atmanızı tavsiye ederim. Bu parfümün "olmaya çalıştığı" şeyi, GAP'te "olmuş" şekilde bulabilirsiniz. Üstelik cebinize de çok daha dost.

Gelelim sarı şişeye. Kendisi bu yaz beni en çok düşündüren parfümlerden biri. Orijinal Jil Sander Style'a en çok benzeyen, ama çok daha taze, hisleri harekete geçiren güzel bir koku bu. İlk sıktığımda açıkçası hiç umrumda olmamıştı, sonraki gün parfümü denediğim bluzü burnumdan ayıramadım. Yerleşmesi biraz uzun sürüyor ama değiyor. Ağaçsı kokuları sevenler asıl bunu kaçırmamalı. Notaları da paylaşayım ki ne demek istediğim biraz daha iyi anlaşılsın. Soft Yellow: turunçlar, frezya, portakal çiçeği, vanilya, kremsi ağaçlar ve amber.

Hızımı alamadım, biraz daha ileri gidiyorum: Yazlık bir parfüm, Chanel - Allure'un cazibesine ancak bu kadar yaklaşabilirdi. Umarım (umarım umarım) Soft Yellow limited edition olmaktan kurtulur ve ileride daha büyük şişelerde satışa sunulur.

Ambalajda Bir Çift Yeni Fikir

2008-06-18T23:49:00.019+03:00

Çeşitli markalar süslü püslü limited edition şişeleri çıkaradursun, Clinique Happy kişiselleştirilebilir şişesiyle piyasaya girdi. Bu aslında yine Happy'nin bildiğimiz sade ve saydam şişesi, ama bu sefer içine sevdiğimiz birinin gülümseyen fotoğrafı yerleştiriliyor. Parfümün konseptiyle böylesine uyumlu bir fikir eminim çoğumuzu çiçek desenli limited edition şişelerinden daha çok cezbedecektir.

Başka bir yenilik de Thierry Mugler'ın bu sene çıkardığı Alien Eau Luminescente'nin karton kutusunda: Paketin üstünde kokuyu deneyebileceğimiz küçük turuncu bir delik. Tabii ki önce kendi tenimize denemeden satın alacak değiliz. Yine de, şahsen parfüm araştırmaya çıktığımda istediğim bütün parfümleri denemek için kollarım ve bluzüm asla yetmiyor, sonunda da iş deneme kağıtlarına kalıyor. Bu "kutudan deneme" seçeneği araştırma dönemi için oldukça kullanışlı. Aslında akla bu kadar geç gelmesine şaşıyorum.

2008-06-01T13:53:00.002+03:00

Jitterbug'ın Koku Defteri nedir?

"Her istediğim parfümü alamıyorum ama her istediğim parfümü yazabilirim!" diyerek hazırladığım bir blog: Parfüm blogu.

İçeriği nedir?

Sevdiğim, sevmediğim veya bir şekilde ilgimi çeken parfümleri yorumluyorum. Yorumlarımın belli bir formülü yok: kokuları benzerleriyle karşılaştırabilir, çağrışımlarımı sıralayabilir, şişelere takılabilir ve tabii ki bolca "alakasız" sıfata başvurabilirim.

Ben kimim?

Parfüm keşfine çıkmaya ve parfümler hakkında okumaya bayılan bir meraklıyım. Turunçgil, baharat, odun ve çiçek notalarına oldukça düşkünüm. Vanilyayı yeşil notalarla birleştiği zaman severim. Su kokularından ve şekerli kokulardan kolay kolay hoşlanmam. En sevdiğim parfümlerin arkasından sık sık Oliver Cresp ve Jacques Cavallier isimli burunlar çıkar.

Amacım ne?

Parfümseverlerle bir araya gelmek, kaç avuç kişiymişiz öğrenmek ve fikir alışverişi yapmak. Belli bir sıra izlemediğim için, hakkında fikir almak istediğiniz parfümlere memnuniyetle öncelik vereceğim. Burada yazdığım kadar da okumanın hayalindeyim, yorumlar her zaman açık.

Kısacası lütfen buyrun, bu bloga burnunuzu sokun. :)